- สวัสดีค่ะ คุณเอก จตุพร
- ขอให้สนุกกับการเรียนอีกหนึ่งทางเลือกนะคะ
- แป๋มอยู่โคราชกับการถูกขอเงินที่ป้ายรถเมล์มีต่างกับคุณเอก
- แทนที่จะเป็นยายแก่ๆมาขอกลับเป็นเด็กชายเนื้อตัวมอมแมม
- เห็นแล้วสงสาร หยิบเงินแบงค์ 50 บาทให้ไปโดยไม่ลังเล
- ทันใดนั้น ไม่รู้ว่ามาจากไหนค่ะ เด็กๆต่างกรูมาที่แป๋ม ผมขอมั่งหนูขอมั่ง วันนั้นจึงนำเศษสตางค์ในกระเป๋าแจกจ่ายปันกันไป
- แม้ทราบว่ามันไม่ถูกต้องนัก เด็กๆจะน่าสงสารดั่งที่เรารู้สึกกับเด็กคนแรกหรือไม่ คำตอบแป๋มรู้ดีค่ะ เช่นกันคิดทางบวกจะรู้สึกดีที่เป็นผู้ให้ แต่ด้านลบนี่สิคะ รู้สึกว่าเราเป็นหนึ่งในผู้ส่งเสริมวงจรนี้อีกคน ต่อมาแป๋มได้ว่างเว้นป้ายรถเมล์ป้ายนั้นนานพอควร รู้อีกทีมีหน่วยงานที่จัดการกับปัญหานี้ไปแล้ว แต่นานๆที
- ก็จะพบสักครั้ง ยังไม่หมดสักที....แต่อย่างน้อยประสบการณ์ดังกล่าว แป๋มจะใช้เป็นเคสสอนเรื่องคุณธรรมจริยธรรม และการแยกแยะข้อมูลที่มีอยู่ขณะนั้นให้รอบคอบขึ้นค่ะ...
- เราไม่อาจทราบถึงสาเหตุที่แท้จริงของพวกเขา แต่อย่างน้อยตัวเราเองต้องรู้ถึงเจตนาแห่งตน ที่มีจิตเมตตาสงสารมอบเงินของเราให้ด้วยใจบริสุทธิ์ สุขใจค่ะแต่ก็ไม่ทั้งหมดตามที่เล่านั้นแหละค่ะ
- ขอบคุณเจ้าของประเด็นที่เปิดโอกาสได้มา ลปรร ณที่นี้ค่ะ..