อาจารย์ดร. แสวง รวยสูงเนิน

การรุกเข้ามาของความรู้ภายนอกอย่างรวดเร็วทำให้กลืนความเป็นชนบท คนท้องถิ่นเริ่มไม่สนใจรากของตนเองชั่วขณะ

ผมเห็นด้วยว่า วิถีที่เรามีอยู่ เป็นวิถีที่งดงามและเป็นวิถีแบบพอเพียง พออยู่ พอกิน สัมผัสและเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ

ใครๆก็โหยหาธรรมชาติกันทั้งนั้น เมื่อเราอยู่กับสิ่งนี้ทำไมไม่เห็นความสำคัญ

อยู่แบบฉลาด นำวิทยาศาตร์มาผสานเรื่องท้องถิ่น..เข้าใจโลก รู้ทันกระแส และรู้ตนเอง นี่คือ ...ทางเลือกครับ

พี่อร Bright Lily

ปัจจุบันเป็นเรื่องที่น่ายินดีครับ ที่องค์ความรู้ท้องถิ่นเราถูกยกระดับ มีการเคลื่อนตัวมากขึ้น แสดงให้เห็นความพยายามในการนำเสนอตัวตนของคนท้องถิ่น

ภูมิปัญญาท้องถิ่น เป็นสิ่งมีค่าและเป็นมรดกที่ต้องสืบสานครับ

ขอบคุณที่แลกเปลี่ยนครับผม