ท่านแม่ต้อยคะ ท่านก็คงมีปัญหาในการพิมพ์ ให้ตัวเล็กตัวใหญ่ แต่ก่อนดิฉันก็มีปัญหาเหมือนกันคะ สว.(สูงวัย) อยากจะมีส่วนร่วมเข้ามาเขียนในบล็อก  แต่บล็อคที่ให้เขียนมันเล็กนิดเดียว  เขียนไปแล้ว ก็ไม่ได้อ่านทาน พร้อมๆกันเพราะมันต้องขยับ หายขึ้นข้างบนไปเรื่อยๆ  แถมพิมพ์ตัวหนังสือตนเองก็อ่านไม่ออก ต้องเพ่งตา  สมัยก่อนเข้ามาใหม่ๆ ก็พิมพ์อยู่ ตัวหนังสือเล็กพอทนได้  เพราะตนเองก็ยังไม่รู้วิธีแก้ไข  แต่ทุกวันนี้ พิมพ์ไปต้องอ่านได้ ใจความไปพร้อมๆกับความคิด เพราะมันกำลังรื่นไหลไปแล้ว ถ้ามัวแต่มาอ่าน ความคิดสะดุด สิ่งที่คิดไว้ดีๆหายไป

ดิฉันจึงแก้ปัญหาโดย เปิด   หน้าพิมพ์เอกสารธรรมดา พิมพ์เสร็จแล้ว ตรวจทาน พอจรวจทานเสร็จ แล้วก็กดซ้าย  เหมือนคลุมดำแล้ว แล้วลากคัดลอก หรือคำว่า GOPPYเสร็จแล้วนำมาวางที่บล็อกเม้นท์คะ จะเห็นได้ว่า ดิฉันจะไม่เมนท์ที่ในบล็อก พิมพ์ข้างนอกแล้วดึงมาเอา นี่คือพูดแบบง่ายๆนะคะ

เพราะตอนดิฉันเข้ามา  มีบล็อกที่บอก ให้ทำอย่างโน้น ทำอย่างนี้ จะได้รูปนี้  แต่ที่เขาบอกเป็นภาษาช่าง ภาษาเทคนิค ทับภาษาเลย  ดิฉันศึกษาอย่างไรก็ไม่ได้  ในที่สุดก็ฝึกแก้ฝึกทำไปเรื่อยๆ ทำไม่ได้ ไปเจอบล็อกไหนที่ทำได้ ก็ถามวิธีเอา เขาก็มาบอกึงบล็อกเลยคะ  รู้สึกว่า จะเป็นบล็อค น้องคนชื่อ  แบ่งปัน  คะ ได้แต่บอกนะคะ เพราะไม่รู้ว่าจะดึงบล็อกเขามาให้ดูอย่างไร  คงต้องฝึกเรื่องนี้อีกคะ

เป็นกำลังใจให้ ในกิจกรรม  มุมมองใหม่นะคะ เป็นกำลังให้ ผอ.ทุกท่านและผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องคะ  ไม่ติดตำรา  อิงของจริงเลย เพราะสถานการณ์มันเปลี่ยนแปลงไปแล้ว ต้องใช้เชิงรุกแล้วคะ ถึงจะได้ต้นเหตุ ของข้อมูลจริงๆ

ตามจริงด้านขวามือของคอม  มันจะมีที่ให้เราขยายตัวเพื่อการอ่าน โดยมันจะตัวหนังสือใหญ่ขึ้น  แต่พอเรามาเมนท์ เราไม่ลดตัวหนังสือลง  เห็นไหมคะ  ในบล็อคของใคร  ที่ตัวหนังสือเล็กลง หลังจากกดบันทึกแล้ว ก็เพราะว่า เวลาเราพิมพ์เรา ไปกดขยายทางด้านขวา พอเราบันทึก มันจะเล็กลงทันที  เวลาอ่านก็ต้องไปขยายอีก  สาเหตุตัวหนังสือเล็กก็เพราะเหตุนี้แหละคะ  พูดไป ไม่รู้ว่าท่านจะเข้าใจหรือเปล่า

และที่พิมพ์ไปของดิฉันจะเว้นบรรทัดบ้าง ถ้าติดต่อกันมาก ตาลาย อ่านแล้วก็หลงบันทัด  เพื่อไม่ให้หลงบรรทัด ถึงได้สลับสี

ซึ่งไม่ใช่สีเพื่อความสวยงาม  มันก็งามอยู่หรอก กันไม่ให้หลงบรรทัดตอนนี้กำลังอ่านสีอะไร ก็จะได้รู้ อ่านง่ายขึ้น  สว.(สูงวัย)แนะนำได้เท่านี้แหละคะ