สวัสดีครับคุณแผ่นดิน

ผมชอบประโยคที่คุณแผ่นดินทิ้งท้ายไว้ ว่ากล้าคิด ทำ และรับผิดชอบ

แม้สิ่งที่นิสิตนักศึกษาคิด และทำจะไม่ดี หรือไม่เหมือนอย่างที่ปรึกษาคิด แต่เขาได้คิดเอง ทำเอง เรียนรู้ และรับผิด รับชอบเอง นั่นมีคุณค่ากว่าการต้องมาทำตามสิ่งที่เราอยากให้เขาทำเป็นไหนๆ

ผมชอบที่คุณศุ บุญเลี้ยงเขียนไว้ใน "กบฏแกมกวน" ว่า เราล้วนมียุคสมัยของตนเอง ผมสังเกตว่าแต่ละรุ่นเมื่อถึงจุดหนึ่งที่พร้อมก็เริ่มมองรุ่นเด็กว่าไม่ดีเท่ารุ่นตัวเอง มองรุ่นใหญ่ว่าไม่เข้าใจ ก็วนอยู่แบบนี้ จึงเป็นเรื่องที่ดีที่เราสามารถปล่อยวางความคิดที่จะควบคุมรุ่นเด็ก และไม่ปล่อยให้แนวทางที่ผู้ใหญ่วางไว้มาขวางการริเริ่มนี้

สรุปแล้วทั้งนิสิตนักศึกษาและที่ปรึกษาก็กล้าทั้งสองฝ่ายครับ

ขอบคุณที่แบ่งปันเรื่องดีๆ ครับ