อันครุผู้ รู้ครุหมาย
วางครุกาย ใจครุดี
ลูกครุพิศ ศิษย์ครุศรี
พรครุมี ดีครุครอง
.
เทิดครุไว้ ไหว้ครุเถิด
ต้องครุเชิด เทิดครุผอง
ควรครุได้ ในครุปอง
ศิษย์ครุต้อง จ้องครุทำ
.
ตามครุดี ศรีครุให้
ดีครุได้ ร้ายครุขำ
เคาครุรพ นพครุคำ
น้อยครุนำ จำครุเทอญ.