กราบนมัสการพระคุณเจ้า พระมหาแล ขำสุข (อาสโย) ครับ
- เรื่องกินดอง ที่พระคุณเจ้าให้โยมหลานสาว ทำกรณีศึกษาและสร้างความรู้ท้องถิ่นจากคำบอกเล่าของคนในชุมชนนั้น เป็นเรื่องที่น่าสนใจและมีคุณค่าทั้งต่อความเป็นทุนทางวัฒนธรรม ต่อความเป็นองค์ความรู้ท้องถิ่น และวิธีสร้างความรู้ที่ทำให้ท้องถิ่นเกิดภูมิปัญญาเกี่ยวกับกิจกรรมที่มีการปฏิบัติกันอยู่ในชุมชน และในวิถีชีวิต มากเป็นอย่างยิ่งครับ
- แนวการศึกษาอย่างนี้ หากใช้เป็นวิธีสร้างความรู้เกี่ยวกับเรื่องต่างๆ แล้วนำมาทำเป็นสื่อและแหล่งเรียนรู้ชุมชน ก็จะเหมาะมากเลยครับ เช่น ผมเคยไปดูพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นที่วัดหนองกลับ ก็พบว่า สามารถรวบรวมข้าวของเครื่องใช้มาเก็บไว้มากมาย และการจัดแสดงก็ดูน่าสนใจ แต่น่าเสียดายมากเลยครับ ที่สิ่งของต่างๆ ไม่ค่อยมีความรู้ในลักษณะอย่างนี้กำกับไว้ด้วย
- สำหรับบ้านนอกและชนบทแล้ว งานสร้างความรู้ในลักษณะอย่างนี้ ผมคิดว่าเป็นงานในแนวที่พระสงฆ์จะทำได้ดีและก่อให้เกิดพลังการเรียนรู้ของชุมชนได้ดีที่สุดหากสามารถเสริมศักยภาพให้ท่านเป็นนักวิจัยแบบนี้ได้ด้วย เป็นเรื่องที่น่าสนใจเหมือนกันครับ เพราะอาจเป็นส่วนหนึ่งที่จะทำให้ความเป็นตักศิลาของพระสงฆ์และวัดที่เคยมีดังอดีตในแทบทุกเรื่อง กลับมามีบทบาท สอดคล้องและเท่าทันกับสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป
- หากมีกลุ่มพระสงฆ์แนวนักวิจัยชุมชนอย่างนี้ กับกลุ่มคนที่มีทักษะและความสนใจความเป็นนักวิจัยท้องถิ่นแนวนี้ เช่น พวกลูกหลานของท้องถิ่นที่กลับมาเป็นครูอาจารย์ ข้าราชการ หรือเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนหนองคอก ที่ทำมาหากินอยู่บ้าน อยากทำกิจกรรมสร้างความรู้อย่างนี้ จากเรื่องรอบๆตัว หากรวมกลุ่มกันได้แบบไม่ต้องเป็นทางการ แล้วอยากพัฒนาวิธีการอย่างนี้ ผมยินดีมาร่วมเวทีและถวายการอบรมหรือนั่งคุยกัน ให้ได้นะครับ
- กระผมยินดีเป็นที่ปรึกษาอย่างไม่เป็นทางการแก่พระเพื่อนของพระคุณเจ้าในเรื่องการวิจัยคุณภาพ ด้วยความยินดีอย่างยิ่งครับ
นมัสการมาด้วยความเคารพ
วิรัตน์ คำศรีจันทร์