สวัสดีครับ ท่านปัญญา มาศวรรณา เหตการณ์ที่เราต้องการที่สุดคือวัฒนธรรมสอนงาน...ผู้บริห่ารต้องการมากที่สุดคือ การจูนเครื่องส่ง (ที่ปรารถนาดี) ไปให้ผู้รับหรือ (เครื่องรับ) ที่สามารถรับคลื่นเดียวกันได้ คลื่นที่ส่งต้องพยายามส่งให้ตรงและชัดเจน...แต่ก็เถอะตราบใดที่ผู้ส่งและผู้รับส่งคลื่นความถี่ที่ไม่ตรงกันก็จะไม่ได้ผลเกิดขึ้น...อารมณ์ร่วม...แรงจูงใจใฝ่รู้งาน...ของบุคลากรทุกคนอยู่ที่สติสำนึกรู้สู้งาน?

..ความรักเอาใจใส่งานพร้อมที่จะแลกเปลี่ยนเรียนรู้งาน...เป็นสิ่งที่หัวหน้างานพึงประสงค์....เมตตา....กรุณา...มุทิตา...อุเบกขา...พรหมวิหาร 4 หรืออะไรก็ต้องนำมาบูรณาการหมด...ผมขอแลกเปลี่ยนเรียนรู้และคาดหวังให้องค์กรเกิดกระบวนการคิดเป็น....ผ่านการมีส่วนร่วมทุกๆคน..คิดที่จะส้รางระบบการสอนงานอย่างสร้างสรรค์โดยปราศจากอคติใดๆ