ท่านอาจารย์ Handy บรรยายทำให้ได้เห็นภาพที่ชัดเจน ตรงกับใจผมมากเลยครับ

....เพราะไม่ถามข้อแรก จึงทำให้มีคนที่ "หลงทาง" เต็มบ้านเต็มเมืองไปหมด (ซึ่งก็อาจจะรวมทั้งตัวผมด้วย) แน่นอนครับ ระดับดีกรีของ "การหลง" ก็คงแตกต่างกันไป บ้างก็หลง "เข้ารกเข้าพงไป" แบบกู่ไม่กลับ บ้างก็แค่เลี้ยวผิดไปนิดหน่อย เลี้ยวกลับได้ไม่ยากนัก

....ส่วนพวกที่ไม่ถามข้อที่สอง ก็คือพวกที่มีแต่ความเศร้าหมอง ...ต้องฝืนทำในสิ่งที่ตัวเองไม่อยากทำ ทำไปทรมานไป ....จะไม่ทำก็ไม่ได้ เพราะถูก "เงื่อนไข" บางอย่างล็อกไว้ ...ที่เรามองข้ามไปก็คือเงื่อนไขที่อยู่ในใจของเราเอง

คุณกฤษณา เดินตามครูบามาได้เลยครับ ...ระวังอย่าเหยียบเท้าผมก็แล้วกัน ...เพราะผมก็อยู่ในขบวนนั้นด้วย