ครูเอจ๋า..

กับสายฝนปรอยๆ  เสียงเขียด..เสียงนกข้างหน้าต่าง ณ เวลานี้

กับการรับรู้ร่องรอยความทรงจำของครูเอ..ใต้ฟ้าเดียวกัน

ทำให้ต้องถอนหายใจ..ย้อนคิดถึงเมืองในหมอกแม่อายเช่นกันค่ะ

เห็นด้วยกับอาจารย์วสวัตค่ะ..

ฝากความคิดถึงหนุ่ม-สาวข้างบนด้วยนะคะ..น้องเอก-น้องนก

ครูเอ..สบายดีไหมเอ่ย