จริงๆด้วยค่ะ…คุณเจษฎา…ดิฉันวกกลับไปดูเห็นเป็ด 2 ตัวจริงๆด้วยแฮะ…คุณนี่ช่างสังเกตจริงๆ..มันกำลังหาปลาดิบกินกัน…หากินกันทั้งวันนั่นแหละค่ะไม่อิ่มสักที…มันคุยกันด้วยแหละ..ฉันได้ยิน..ไอ้ตัวซ้ายถามว่า..”ที่รัก..วันนี้เธอได้ปลาดิบไปฝากลูกเราไหม?”..เจ้าตัวขวาตอบว่า..”ฉันหาจนเหนื่อยแล้วที่รัก..ไม่มีเหลือเลย…พ่อซากุระเอาแหมาเหวี่ยง..กวาดไปเกลี้ยงบ่อ..เอาไปทำมื้อเย็นให้ลูกๆเธอแล้ว..เราจะทำไงดี”…เจ้าตัวซ้ายก็เลยปลอบใจว่า…“โอ๋..ไม่เป็นไรที่รัก..ไม่เป็นไร..เดี๋ยวพ่อจะไปตลาดเอง…ขับรถไปเอง…ถือตะกร้าเอง..ซื้อของเอง…แล้วจะกลับมาทำให้ที่รักกับลูกๆทานเองนะ..ไป..น้องพาลูกๆไปอาบน้ำพักผ่อนก่อนนะคนดี…อยู่กับพี่สบายใจ…หายห่วงจ้ะ”