สวัสดียามเช้าของอีกวันครับ คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร :)

เชียงใหม่อาจจะต้อนรับคุณเอกได้ไม่ดีนัก ปล่อยให้คุณเอกเดินมาที่ห้องอบรมเองอย่างเหงื่อไหลไคลย้อย (พูดให้ลำบากเข้าไว้)

คุณเอกได้ AAR เรื่องราวการให้ความรู้ไว้อย่างประจักษ์แล้วครับ ถึงแม้ไม่เป็นทางการ หากแต่สอดคล้องไปกับการให้ความรู้แบบไม่มีพิธีรีตองใด

ไม่มีการเชิญแขกผู้ใหญ่ที่มีหัวโขนมาเปิดงาน

ไม่มีแต่งตัวใส่สูทในการให้ความรู้

ไม่มีการให้ความรู้แบบเร่ง ๆ ให้ได้เนื้อหามาก ๆ

ไม่มีการทานอาหารว่าง หรือข้าวกลางวันอย่างหรูหรา

ไม่มีการให้ "ความทุกข์" แก่ผู้รับเข้าการอบรมมากกว่า "ความสุข" และสบายใจ

ไม่มีการมอบการบ้านให้ทำแล้วจบ ๆ ไป มีแต่ "ครูครับ เรากำลังพัฒนาตนเองและลูกศิษย์ตาดำ ๆ ของเรานะครับ"

ดวงตาอันบ่งบอกถึง "ความสุข" ที่ได้รับ คือ วัตถุประสงค์หลักของการให้ความรู้ในครั้งนี้

อีกทั้งการปิด ... เรียบง่าย แค่หัวหน้าโครงการเล่าความในใจ ผู้ให้ความรู้เล่าความในใจ คุณครูที่มาอบรมเล่าความในใจ

ก็ปิดได้ด้วยใจแล้ว

ขอบคุณมากครับที่ยินยอมรับความลำบาก ณ เชียงใหม่

เชียงใหม่ ... วันที่มีเมฆมากและเริ่มร้อนจัด