ธุจ้า หนูต้อม เนปาลี :)

หลวงพ่อจรัญ คือพระนักปฎิบัติที่ผมศรัทธามาก ได้อ่านหนังสือเรื่อง วิปัสสนาแก้กรรมจากท่านหลายเล่ม ได้ฟังเรื่องท่านแก้กรรมจากอดีตชาติให้เบาบางลงได้ คือ ไม่ตาย แต่ทำให้จากหนักกลายเป็นเบาลง ต้องแผ่เมตตาให้กับเจ้ากรรมนายเวรทุก ๆ ครั้ง ทุก ๆ วัน

แต่ ... กรรมก็ยังตามมาจัดการท่านเช่นกัน เรื่องนี้ท่านสอนเอาไว้ในหนังสือ ผมจำได้แม่นยำ

ดังนั้น กรรม ... ย่อมตัดกรรมไม่ได้ แต่สามารถแก้กรรมได้ให้เบาลงจากการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ซึ่งมีการแผ่เมตตา ขออโหสิกรรม

อย่างที่คุณเอกบอกว่า การทำความดี คือ การตุนเสบียง ... ยิ่งทำดี ยิ่งห่างไกลกรรมที่ตามมาเอาคืน เพียงแต่อย่างไรก็ต้องมาถึงสักวัน

แต่ประโยคนี้ของหนูต้อมน่าคิดมาก

แต่เวลามีเหตุการณ์อะไร หรือที่ส่งผลไม่ดีกับต้อม  ต้อมจะโยนให้เป็นเรื่องของ "กรรม" นะคะ   ดูเหมือนกรรมจะเป็นจำเลยทุกเรื่อง    และก้มหน้าก้มตาชดใช้กรรม

จริง ๆ ด้วยครับ .. มนุษย์อย่างเราที่นับถือพุทธศาสนาจากใบทะเบียนบ้าน มีอะไรเกิดขึ้นกับตัวเรา เราก็ไปบอกคนอื่นกับตัวเองว่า "นี่คือกรรมของฉัน"

บอกได้ครับ ... แต่เราต้องมีกำลังใจที่จะสู้กับกรรมที่เราก่อเอง เราแผ่เมตตา ทำใจให้เข้มแข้ง ในเมื่อเราเคยก่อกรรมไว้ เราก็ย่อมหนีไม่พ้น เราเพียรทำความดีต่อไป เพื่อทำให้เจ้ากรรมนายเวรเราอาฆาตน้อยลง กรรมจะเบาลง เท่านั้นเอง

ขอบคุณมากครับ ชอบนะคุยเรื่องนี้ :)