บ่ายวันแสงแดดขยันทำงาน ที่เมืองนนท์กับรถขายของล้อเข็น

"ชาเย็น ชาดำเย็น กาแฟเย็น โอวัลติลเย็น นมเย็น มาแล้วครับ บ บ บ "

เสียงก้องไปทั่วซอยเลยทีเดียว ...ต่อมอยากกิน ทำงานอย่างหนักแข่งกับเสียงที่ได้ยิน

ร้อนก็ร้อน ...แหม    

----------------------------------------------------------------------

อ.ศิลาครับ

  อากาศร้อนๆ ที่ เมืองหลวง อ่านบันทึกแล้วใจเย็นทันใดนะครับ

ผมชอบใจกับวรรคยาวๆที่ว่า

" …ตอนหลังก็ทำความเข้าใจใหม่ว่าไม่รู้ก็ดีเหมือนกันจะได้เป็นประเด็นในการเข้าหาผู้รู้เพื่อการแลกเปลี่ยนกับเขา  ประมาณว่าหาเรื่องผูกมิตร จะได้กัลยาณมิตรใหม่ ๆ อยู่เสมอ

ศิลาเห็นด้วยอย่างยิ่ง  หากเราทำตัวรู้ไปเสียหมด หรือทำให้คนอื่นเข้าใจว่าเรารู้ ก็อาจจะยิ่งทำให้เราไม่รู้ตัวว่าเรา “ไม่รู้จริง”  หลายครั้งที่ศิลาได้ยอมรับตรง ๆ ว่า “ไม่รู้ในเรื่องนั้น เรื่องนี้นะ  เป็นเพียงผู้กำลังศึกษาเท่านั้น” สิ่งที่เขียนมาทั้งหมดแล้วนั้น ไม่ใช่ว่าวันหนึ่งจะไม่เกิดการทบทวนและเปลี่ยนแปลงใหม่ … วันดีคืนดี เราเข้า (ถึง) ใจในเรื่องเดียวกันใหม่ เราอาจจะกลับมาแก้ไขสิ่งที่เราบันทึกไปก็ได้..."