ดีใจครับ!!!

น้องสาว วลัยพร กนกแก้ว

ผมพอทราบบ้างว่า เป็นคุณแม่น้อง"ร้อยแก้ว" และก็ติดตามอ่านบันทึกที่น่าสนใจของน้องวลัยพร ในช่วงที่บันทึกใหม่ๆ แต่ช่วงหลังเห็นเงียบๆไปครับ ผมก็เสพสุนทรียะทางภาษาจากบันทึกของน้องชาย "ขุนเดช" ตลอดนะครับ

ยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ สำหรับโลกเสมือนที่มีมากกว่าความรู้ การแลกเปลี่ยนแบบสังคมออนไลน์ ที่นี่ยังมี ความรัก ความปรารถนาดี กำลังใจเพิ่มมาด้วย เรามาเป็นกัลยาณมิตร ทางปัญญาแก่กันต่อไปนะครับ

สำหรับบันทึกผมพยายามเขียนเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตนเอง บางครั้งอาจเขียนออกแนววิชาการบ้างเพื่อแสวงหาข้อคิดเห็นมาเติมเต็มตนเองที่พร่องไป สร้างปัญญาให้ตนเอง...ตรงนี้ หากเรายังบอกว่า ตนเองไม่รู้ เป็นเรื่องที่ดีเพราะหากรู้แล้ว ประตูของปัญญาก็ปิดลงอย่างน่าเสียดาย ดังนั้น ดีแล้วครับ ไม่รู้ ก็พยายามให้รู้โดยการเรียนรู้ แลกเปลี่ยน ต่อยอดกันได้ เป็นเรื่องปกติครับ ผมเองก็ไม่รู้ เหมือนว่าเรียนมาสูงขึ้นก็พบว่าสิ่งที่ผมไม่รู้นั้นมีมากขึ้นทุกๆวัน

ช่วงที่ผมเรียน ป.ตรี ผมโดดเรียนบ่อยๆ ห้องสมุดก็แทบไม่ย่างกราย พอมาเรียนในระดับสูงขึ้น ก็ใช้เวลาอยู่ในห้องสมุดให้นานที่สุด เป็นโลกของความรู้(ในกระดาษ) ที่มหาศาล ผมรู้สึกว่าเวลาที่ผมอยู่ในห้องสมุดจนลืมวันลืมคืน ช่วงปริญญาโท ทำไมมันถึงน้อยอย่างนี้?

สำหรับท่านอาจารย์ Handy ท่านเป็นอาจารย์ที่ผมเคารพอีกท่านหนึ่งครับ ผมเคยสมัครเป็นศิษย์ท่านมานานแล้ว เพราะความศรัทธาในตัวท่านนั่นเอง น้องวลัยพรโชคดีที่ได้มีโอกาสได้เรียนรู้กับอาจารย์ในชีวิตจริง ในสถาบันที่ท่านอยู่ครับ..ใช้เวลาแห่งโอกาสนี้ ขนขวายสิ่งดีๆให้มากครับ

ให้กำลังใจที่ดีต่อกันในวันขึ้นปีใหม่ ขอให้ปีใหม่ปีนี้เป็นนิมิตรหมายอันดี สำหรับการเรียนรู้ที่ไม่สิ้นสุด การเรียนรู้ที่มีคุณธรรม พัฒนาคนเอง ครอบครัวและสังคม พลังของความดีสำคัญมากไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย ใครก็ตาม ช่วยกันครับ

สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๐ ให้ครอบครัว "กนกแก้ว" มีความสุขกาย สบายใจตลอดปีและตลอดไปครับ