สวัสดีครับ..จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

ผมชื่นชมวิถีการใช้ชีวิตของคุณเอกมากครับ.. โดยเฉพาะการบริหารจัดการชีวิตสู่ความสุข และความสมดุลระหว่างชีวิตกับการงาน

พรุ่งนี้ ผมมีประชุม 3 เวที..
หลักๆ เป็นเรื่องที่จะคุยเรื่องภาระของหัวหน้างาน  เลยนึกถึงคำพูดของหัวหน้างานท่านหนึ่งที่เปรยบอกในไม่กี่วันที่ผ่านมา  จึงเก็บมาเขียนบันทึกเตือนความจำไว้ในบล็อก

ผมเห็นด้วยกับทัศนะเหล่านี้ ..

เรื่องงาน และ เพื่อนร่วมงาน ผมคิดว่าสุดท้ายแล้ว ก็รับผิดชอบร่วมกัน หัวหน้างานทำงานหนักก็จริงแต่ก็เป็นส่วนของการบริหารจัดการ เพื่อนร่วมงานเองก็หนักในส่วนของการทำงานปฏิบัติ

หนักทั้งสองฝ่าย..

....

ครับ, หนักทั้งสองฝ่าย แต่บางครั้งในความโชคร้ายของชีวิต  งานหลายอย่าง กว่าจะมาถึงมือคนที่เป็นหัวหน้า  มันก็ช้ำจนแทบเยียวยาแก้ไขไม่ได้ เพราะคนปฏิบัติเก็บงำ ละเลยมาเสียนาน

ความเป็นทีม คือสิ่งที่ต้องสร้าง...
นั่นคือสิ่งที่ผมจะคุยกับทีมงานในช่วงบ่ายของพรุ่งนี้..

ขอบคุณครับ,
ขอบคุณสำหรับมุมคิดอันงามและอบอุ่นที่มีให้...

สุขกายสบายใจ,,นะครับ