ผมคิดนะ

บางทีการที่สุดโต่งไป  ตึงมากไป อาจเกิดผลเสียมากกว่าผลดีสุดท้ายแล้วก็เอาไม่ได้ดีทุกอย่าง

งานไม่ได้ดี(มากขึ้นเท่าไหร่) สุขภาพก็โทรม คนใกล้เคียงก็ต้องอดทนร่ำไป

เรื่องงาน และ เพื่อนร่วมงาน ผมคิดว่าสุดท้ายแล้ว ก็รับผิดชอบร่วมกัน หัวหน้างานทำงานหนักก็จริงแต่ก็เป็นส่วนของการบริหารจัดการ เพื่อนร่วมงานเองก็หนักในส่วนของการทำงานปฏิบัติ

หนักทั้งสองฝ่าย..

หากกรำงานหนัก ผมก็คิดว่า ก็ดีนะครับ ดีในบางช่วงที่ต้องการผลผลิตในเวลาที่จำกัด และงานหนักไม่เคยฆ่าคนก็จริงอยู่ แต่ผมว่า ความสมดุลของการทำงานมันมี คนเรามันก็มีลิมิตครับ..

เลือกงานและเพื่อนร่วมงานไม่ได้ แต่เราก็สามารถเลือกความสุขนั้นได้

หากทำงานแล้ว ทุกข์ และทุกข์ สะสมอยู่ร่ำไป

ผมว่าเป็นผมต้องทบทวนครั้งใหญ่ เมื่อรู้จุดก็แก้ไข เมื่อยังมืดมนเส้นทาง ก็ออกจากงานไปในวิถีทางที่ตนเองรักและมีความสุขดีกว่า

ชีวิตเรามันสั้นนิดเดียว..