- แวะมาสวัสดีครูคิมยามสายใกล้เที่ยงค่ะ
- มาบอกให้รู้ว่าครูแจ๋วสบายดี หลังจากวันไปปลูกป่าชายเลนที่บางปูเมื่อเข้าค่าย ฯ วันที่ 21 เมษายน 2552
- เป็นกิจกรรมจิตอาสาที่ดีมาก ๆนะคะ
- ถ้ามีโอกาสจะไปช่วยพี่ครูต้อยค่ะ
- วันนั้นเมารถแทบตาย ต้องไปเช่าบ้านพักนอนเกือบ 3 ชั่วโมง หมดค่าเช่าไปสามร้อยบาท ห้องพัดลม เหมือนนอนในเตาอบเลย...
- เป็นรถแบบไหนคะถึงเมา
- ได้ความรู้ใหม่ว่า..เมื่อเมารถให้ดูดเป็บซี่จากขวดอย่างรวดเร็ว แล้วปล่อยให้เรอออกมา หายเป็นปลิดทิ้ง มีคนลองแล้วค่ะ ดีค่ะ
- แต่ก็ต้องนอน นอนอยู่คนเดียว รอเพื่อน ๆ ไปปลูกป่ากัน
- ใจเต้นเร็วและแรงมาก ยิ่งเงียบ ๆ เหมือนเสียงหัวใจที่เต้นนั้นมันดังอยู่นอกร่างกาย
- คิดว่าจะต้องตายอยู่คนเดียวในบ้านพักหลังนั้นเสียแล้ว
- แบบนี้ยาหม่อง ยาลม พิมเสนน้ำช่วยได้ค่ะ
- พกไว้อย่าให้ขาดนะคะ
- อุ่นใจอยู่หน่อยที่บอกทางทีมงานว่า พี่ไม่ไหวแล้ว ขอพักก่อน มีอะไรให้โทรมานะ
- คิดเสียว่าถ้าเขาโทรมาแล้วเรามีอันเป็นไป รับโทรศัพท์ไม่ได้ เขาคงไม่ใจดำ ปล่อยเราไว้อย่างนั้น
- คิดทางบวกเข้าไว้นะคะ คนรอบ ๆตัวเราเป็นคนดีค่ะ
- กรรมดีที่เราทำไว้..ส่งผลต่อความเป็นอยู่ของเราเสมอนะคะ
- ปลูกป่าเสร็จเขาโทรมา อาการค่อยยังชั่ว จึงออกไปร่วมกิจกรรมช่วงท้ายได้นิดหน่อย
- ขากลับนึกว่าจะดีขึ้น กลับเมารถอีก
- เกือบกลับไม่ถึงที่พัก
- เมื่อถึงที่พัก ลงรถ ยืนแทบไม่อยู่ เหมือนตัวมันลอยไปซ้าย ไปขวา บังคับตัวไม่ได้ ต้องยึดต้นไม้ใกล้ตัวไว้สักพัก จึงค่อยดีขึ้น
- ได้ยินน้อง ๆ หลายคน บ่นว่ามีอาการเดียวกันกับครูแจ๋ว...
- จึงค่อยโล่งใจว่าคงไม่เกี่ยวกับสุขภาพของเราทั้งหมด
- อาจเป็นเพราะสภาพอากาศที่ร้อนจัด รถติด
- อากาศไม่ดี
- ออกกำลังกาย รักษาสุขภาพของจิตเอาไว้ ให้กำลังใจตัวเอง
- พลังใจเข้มแข็ง ร่างกายก็ไม่มีโรคภัยค่ะ
- เคยได้ยินคำว่า ปาฏิหาริย์ ไหมคะ
- รักและคิดถึงเสมอค่ะ
สวัสดีค่ะครูแจ๋ว คุณครู วรางค์ภรณ์ เนื่องจากอวน