กราบสวัสดีครูค่ะ..

หนูเข้ามาร่วมเรียนรู้ชีวิต อ่านชีวิตกับน้องๆกวีน้อยด้วยค่ะ 

เหมือนได้ร่วมสัมผัสกับทุกสิ่งอย่างกับพวกน้องๆด้วยเลยทีเดียว

ครูทำให้หนูมองชีวิตละเอียดขึ้น  คิดละเอียดขึ้น ไม่เฉพาะเพียงผิวเผินเท่านั้น   ฝึกมองจากภายนอกสู่ภายใน

เหมือนที่ครูบอกว่า..เป็นเกียรติยศแห่งปัญญาของแต่ละคน  ที่งอกงามขึ้นจากการเรียนรู้ อ่านชีวิตเขียนชีวิต

ตอนแรกหนูก็ยังไม่เข้าใจคำว่า "กินครูเป็นอาหาร"  ณ เวลานี้หนูเริ่มเข้าใจแล้วค่ะ  ทุกอย่างเป็นครู.. เหมือนที่ครูบอก ครูย้ำ  ขยันหาขยันกิน

เมื่ออ่านเรื่องราวรอบแรกหนูเข้าใจถึงกระบวนการเผาถ่านตามวิถีของชาวบ้าน   เมื่ออ่านอีกสองรอบสองหนทำให้หนูถึงทราบหนทางการเรียนรู้ของครู ครูมองถึงน้ำทะเล  ความรับผิดชอบของสายลม ความเอื้ออาทรที่เป็นความสมดุลของธรรมชาติ เพื่อการดำรงชีวิตอย่างสันติ   เป็นการเชื่อมโยงที่งดงามที่สุดค่ะ  

ยิ่งเมื่อได้อ่านบทกวีของน้องจ๊ะเอ๋..ทำให้มองเห็นภาพการอ่านชีวิตเขียนชีวิต ณ ทุ่งสักได้ชัดขึ้นค่ะ..และหนูก็ชอบบทสรุปของเธอเหมือนครูตุ๊กแกค่ะ..เหมือนสัญญาใจเลยนะคะ..นี่ใช่ไหมคะ เกียรติยศทางปัญญา..ที่ครูพูด

หนูกราบขอบพระคุณครูมากค่ะสำหรับบทชีวิตที่มีให้หนูและเพื่อนๆได้อ่าน