ขอแลกเปลี่ยนด้วยคนนะครับ…ทุกวันนี้วัฒนธรรมเชิงคุณภาพทางวิชาการของข้าราชการครูและบุคคลากรทางการศึกษาถดถอยลงไปหรือเปล่า  ถ้าเราดู Iceberg Model  เทียบกับสมรรถนะของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา จะเห็นว่าส่วนที่จมอยู่ใด้น้ำแข็ง ร่วม 80 %(คุณลักษณะภายใน) เรายังประเมินไม่ถึง  แต่เรามุ่งประเมินตรง 10-20 % (ความรู้ ทักษะ)ที่โผล่ออกมาอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ก็ยังไม่ถึงแก่นแท้
       เราจึงเอาจำนวนเอกสารเป็นตัวตั้งของคุณภาพทางวิชาการ เพื่อประเมินภาพลักษณ์ภายนอก การประเมินต่างๆจึงเต็มไปด้วยเอกสารกองโต  คล้ายๆกับว่า ถ้าส่งผลงานชำนาญการจำนวนเอกสาร 10 กิโล ชำนาญการพิเศษต้อง 15 กิโล เชี่ยวชาญ 20 กิโล เชี่ยวชาญพิเศษ 25 กิโล (เพื่อเปรียบเทียบเท่านั้น) และความหรูของเอกสารต้องเหนือกว่า 
       มิติหนึ่งอาจจะใช่  แต่คุณลักษะภายในที่ครอบคลุมสมรรถนะทั้งหมดใช่หรือไม่?
       อาจารย์วิจารณ์เคยเล่าถึงการทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกที่ท่านดูแลอยู่ ต้องกลั่นออกมาไม่เกิน 50 หน้า ไม่ใช่จำนวนหน้าเพิ่มขึ้นตามปริญญา แต่ต้องสังเคราะห์กลั่นออกมา
       ถ้าเน้นปริมาณและหน้าตาเอกสาร ครูที่สอนอยู่แถวชายแดนคงไม่มีปัญญาถึงเชี่ยวชาญพิเศษได้แน่   ทั้งๆที่เขาวิจัยและพัฒนามาตลอดชีวิต แต่คนที่จะได้กลับเป็นผู้บริหารที่มีลูกน้องมาช่วยทำให้ตามบัญชาของผู้มีบารมี
       ผมว่าวัฒนธรรมการประเมินน่าจะเปลี่ยนไปนะ ...