สวัสดีครับ พี่เขี้ยว..มนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย)

เมื่อครู่ผมเข้าไปอ่านบันทึกทีว่าแล้วนะครับ.. โลกและชีวิตของคนเราในวัยเด็ก งดงามเสมอแหละ  หลายเรื่อง หรือเกือบทุกเรื่องไม่อาจอธิบายเป็นเหตุเป็นผลได้ ...

หลายเรื่องผ่านไปแบบไม่ควรค่าต่อการเก็บจำ หากแต่บางเรื่องมีค่ายิ่งต่อการเป็นความทรงจำของชีวิต  แต่สำหรับผมนั้น ไม่ว่าเรื่องราวนั้นจะเป็นเรื่องดีๆ ร้ายๆ ผมก็ให้ความเคารพต่อบรรยากาศนั้นเสมอ  อย่างน้อยก็เรียนรู้ได้ว่า  เราต่างเติบใหญ่อยู่บนอดีตของตัวเอง..

ครับอดีตอันเป็นความทรงจำของชีวิต..นั่นเอง

ขอบคุณครับ