อาจารย์พินิจครับ

ผมมีเพื่อนร่วมชั้นชื่อ วิเชียร พานิช เป็นน้องแท้ๆของท่านหนุ่มชุมพร และเป็นคนที่ดูแลคุณพ่อของท่านหนุ่มชุมพรจนลมหายใจเฮือกสุดท้าย

นี่คือส่วนตัวครับ

ผมอ่านหนังสือท่านพุทธทาสมาตั้งแต่สมัยเป็นนักเรียน ทำให้ศรัทธาในศาสนาพุทธอย่างแท้จริง ต่างจากสมัยก่อนที่ผมเป็นชาวพุทธแค่ในทะเบียนบ้าน

ผมเป็นเด็กวัดมาเหมือนอาจารย์ ด้วยความจำเป็นทางครอบครัว เป็นเวลา ๗ ปี

ผมปฏิบัติธรรมแบบไม่ค่อยรู้อะไรเท่าไหร่ พอเอาตัวรอดได้นิดหน่อย พอมีเรื่องเล่าสู่กันฟัง โดยอาศัยหลักธรรมตามแนวท่านพุทธทาสมาตลอด

ผมจึงเป็นหนี้บุญคุณของตระกูล พานิช โดยธรรมชาติ

นี่เป็นอีกความรู้สึกหนื่งของผมที่มีต่อท่านหนุ่มชุมพร

แต่โดยเนื้องาน ผมก็นับถือท่านหนุ่มชุมพรทั้งทางส่วนงานและส่วนตัวครับ แบบองค์รวมครับ

ผมล้อเลียนท่านใดๆก็ตาม ด้วยความเคารพครับ