มื้อเย็นกินข้าวแล้วค่ะ

เอาเรื่องหุงข้าวกับความรักมาฝากค่ะ...อาหารคืนหนาว..ง่ายๆสบายๆ แบบแบ่งปันเมนูค่ะ ^_^

.....

อากาศหนาว เห็นอาหารที่วางขายแล้วพาลเบื่อ เพราะมองเห็นความเลี่ยนมันที่ปิดซ่อนไม่มิดแต่เผยโฉมอวดโก้หน้าถาดอาหาร

หันไปช้อนถั่วแดง สมหวัง และเม็ดข้าวโพด จากกะบะสลัด และคว้าข้าวสารมาหนึ่งถุง

จัดแจงหุงข้าวให้สวยผิวขาวเรียงเม็ด จนสัญญาณไฟตัดลง เหมือนสายสวาทที่ขาดหาย เทถั่ว สมหวังและเม็ดข้าวโพดลงบนเม็ดข้าวให้มิด เหมือนจะกลบเกลื่อนความอาลับอาวรณ์ความรักที่ขาดหายไป กดไฟให้ติดอีกนิด ถ้าเป็นความรักก็คงเหมือนการส่ง SMS ไปถามอีกครั้งว่า ยังรักฉันอยู่ไหม

ไฟสัญญาณตัดไปอีกครั้ง คราวนี้บอกให้รู้ว่า เมื่อถึงจุดสุดท้าย แม้อะไรมายื้อ ก็ไม่อาจเรียกร้องคืนวันที่ดีๆ นั้นกลับมาได้

ตักข้าวใส่ชามทรงกลมใบย่อม ไม่กด ไม่พูน ทำให้เป็นดั่งความรักที่ปล่อยให้เบาสบาย ไม่กดดัน และไม่ล้นปากชามให้ดูเฟอะฟะ

หยดซีอิ้วสีดำ ดั่งน้ำใจคนบางคน แต่ซีอิ้วดีกว่าที่มีรสหอมหวานไม่ขมขื่น

โรยปลากรอบจิ้งจ๊าง บนข้าว
สีข้าวเม็ดขาว ปนสีแดงของถั่วแดง สีนวลของสมหวัง สีเหลืองของเม็ดข้าวโพดหวาน มีจุดดำเป็นหย่อมๆจากซีอิ้ว และปลากรอบสีน้ำตาลทอง ทำให้ชามข้าวของคนอยู่โดดเดี่ยว ดูอลังการ

ค่อยๆ เคี้ยวกลืนให้รับรู้รส ...อย่างเดียวดาย

...

แบบนี้เรียกว่าหุงข้าวอย่างพอจะมี tacit knowledge บ้างไหมคะ...^__^

พาออกนอกเรื่องเดียวกันอีกแล้ว...ค่ะ