สวัสดีค่ะอาจารย์ชยพร แอคะรัจน์
- ขอบคุณค่ะ
- บันทึกทุกบันทึกนั้นก่อนเขียนนั้น เจ้าของย่อมคิดว่าดีแล้วอย่างแน่นอนค่ะ เพราะฉะนั้นสี่เชื่อว่าย่อมมีสุนทรียสนทนาอยู่ในตนเอง
- การเขียนบันทึกที่เปิดเผยและมีวัตถุประสงค์เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้เช่นนี้ สุนทรียสนทนาเป็นเรื่องที่อาจจะจำที่นำมาใช้ค่ะ
- ก่อนเขียนผู้เขียนมีสติแล้วจึงเขียน การเขียนประสงค์เจตนาดี บันทึกนั้นจึงมีการสนทนาด้วยดี
- ผู้อ่าน อ่านด้วยจิตใจอันดีไม่จ้องจับผิด คิดเปิดตา เปิดหู เปิดใจรับฟัง และนำมาคิดไตร่ตรองตีความ
- หากเห็นเหมาะสมด้วยด้วยประการทั้งปวงและควรมีสิ่งแลกเปลี่ยนเพิ่มเติม หรือบอกเล่าความรู้สึกก็ควรที่จะบันทึกไว้
- หากเห็นไม่ตรงกันการบอกกล่าวอย่างตรงไปตรงมา ด้วยภาษาสุภาพ มิใช่ว่าดุด่าอย่างรุนแรง น่าจะยังเป็นสุนทรียสนทนาได้
- แต่หากเห็นต่างแล้วปิดเงียบก็ไม่เกิดการเรียนรู้อีกค่ะ
- ขอบคุณค่ะ