สวัสดีครับ.. ขอแค่ได้เขียน
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมและให้กำลังใจนะครับ..
ด้วยความที่ผมเป็นเด็กชนบท เติบโตมากับกลิ่นอายของท้องไร่ท้องนา จึงรักและประทับใจต่อภาพวัฒนธรรมอันแสนงามของชาวชนบท ส่วนหนึ่งที่เขียนเรื่องราวในทำนองนี้ ก็เพื่อรำลึกถึงความทรงจำอันดีงามของตนเอง และส่วนหนึ่งก็เขียนเพื่อบันทึกเรื่องราวของรากเหง้าในบางเรื่อง เพื่อส่งต่อไปยังลูกๆ ...โตขึ้น พวกเขาจะได้มีเรื่องราวให้ได้เรียนรู้ อย่างน้อยก็ผ่านตัวอักษรที่ผมเขียนไว้ โดยมีภาพในบันทึกเป็นตัวเติมเต็มบรรยากาศ...
ขอบคุณอีกครั้ง..ครับ