สวัสดีครับ.. ขอแค่ได้เขียน

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมและให้กำลังใจนะครับ..

ด้วยความที่ผมเป็นเด็กชนบท เติบโตมากับกลิ่นอายของท้องไร่ท้องนา  จึงรักและประทับใจต่อภาพวัฒนธรรมอันแสนงามของชาวชนบท  ส่วนหนึ่งที่เขียนเรื่องราวในทำนองนี้  ก็เพื่อรำลึกถึงความทรงจำอันดีงามของตนเอง  และส่วนหนึ่งก็เขียนเพื่อบันทึกเรื่องราวของรากเหง้าในบางเรื่อง เพื่อส่งต่อไปยังลูกๆ ...โตขึ้น พวกเขาจะได้มีเรื่องราวให้ได้เรียนรู้ อย่างน้อยก็ผ่านตัวอักษรที่ผมเขียนไว้ โดยมีภาพในบันทึกเป็นตัวเติมเต็มบรรยากาศ...

ขอบคุณอีกครั้ง..ครับ