- เห็นด้วยครับ ที่ว่า เมืองสุพรรณฯ เต็มไปด้วยครูเพลง แต่มาถึงวันนี้เหลือน้อยมากแล้ว สำหรับของแท้ที่สั่งสมความรู้ทางเพลงจากต้นฉบับต่อ ๆ กันมาจริง ๆ
- ส่วนการฝึกหัดเพลงอีแซวให้กับนักเรียน มีจำนวนมาก นับเป็นร้อยโรงเรียนหรือมากกว่านี้ เสียด้วยซ้ำไป
- ถ้ามองให้ลึกลงไปเป็นการจัดกิจกรรมการแสดงในเวลาสั้น ๆ 15-20 นาที เพื่อแสดงในงานหรือกิจกรรมของโรงเรียน ส่วนการสืบสานที่แท้จริงเกือบที่จะไม่มีให้เห็น
- จะเห็นได้จากเวทีการแสดงอาชีพ ยังไม่มีกลุ่มเย่วชนขึ้นไปแสดงบนเวทีในงานใหญ่ ๆ ได้ในระยะยาว 3-4 ชัวโมงต่อเนื่องกัน และที่สำคัญคือ การแสดงที่ดี ที่ถูกต้องจะต้องมีคนดู (ตรึงท่านผู้ชมให้สนใจเฝ้าดูการแสดงได้ตลอด) มีเพียง 1-2 คณะเท่านั้น หรืออาจจะน้อยกว่านี้ด้วยซ้ำที่ทำได้
- นี่คือสิ่งที่น่าเป็นห่วงมาก ที่ว่าเพลงพื้นบ้านจะสูญก็เพราะการสืบสานที่ไม่ตรงทาง ไม่ดิ่งลงไปให้ลึกซึ้งว่าจุดยืน จุดขายมีหรือไม่ อยู่ตรงไหน ทำแล้วอยู่รอดหรือหายไปอย่างรวดเร็ว
ขอขอบคุณในอีกมุมมองหนึ่งที่ฉายภาพมาให้เห็น