แต่ “ปริญญา” ที่ควรมีนั้น คือ “ความอุดมสมบูรณ์ในความสามารถ” มีความพร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ มีความรู้ มีทักษะ มีอุดมการณ์ ที่จะทำงาน เสียสละ เพื่อพัฒนาตนเอง สังคม และประเทศชาติ อย่างทุ่มเท โดยไม่เห็นแก่ตัวเอง

    วันนี้ มีคนกี่คนที่มี “ปริญญา” และกี่คนมี “ศักดิ์และสิทธิ์” แห่งปริญญา และมีกี่คนที่พร้อมจะรับ “ปริญญา”

โดนใจมากๆค่ะ  หนูเรียนมาด้านบริหารทรัพยากรมนุษย์  หัวใจของวิชานี้ก็คือ Put the right man on the right job  ที่สำคัญก็คือ ชื่อว่าคนคือมนุษย์ ...มีเหตุมีผล มีความสามารถ  พัฒนาได้  เนื่องจากมองว่ามนุษย์เป็นทรัพยากร ดังนั้นจึงจำเป็นที่จะต้องบำรุงรักษาไว้ให้อยู่เพื่อพัฒนาองค์กร  แต่พอพิจารณากับหน่วยงานส่วนใหญ่แล้ว มันก็เป็นแค่ทฤษฎีซะส่วนใหญ่  หน่วยงานมีทุกอย่างตามทฤษฎีการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในกระดาษ แต่เอาเข้าจริงๆ ก็ยังเป็นคนเหมือนเดิม ไม่ได้เป็นมนุษย์อะไรหรอก เป็นคนใช้แรงงานเหมือนเดิม แผนกบุคคลในหลายหน่วยงานเปลี่ยนชื่อเป็นแผนกพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ความแตกต่างมีอยู่แค่ป้ายหน้าห้องทำงาน  การทำงานแบบเดิม  มีความเชื่อแบบเดิม...เห็นแล้วก็เหนื่อยเพราะเรายึดติดชื่อ กับเครื่องมือในการจัดการ  แต่เราไม่ได้เห็นความสำคัญจริงๆ นอกจากการทำไปตามกระแส  ...แล้วพอเป็นแบบนี้  หนูไม่เห็นหนทางในการนำความรู้มาใช้ มาเปลี่ยนแนวคิด ปริญญาจะสำคัญอะไร...ถ้าไม่ได้เอาความรู้มาใช้เลย  (ไม่รู้จะใช้ยังไง)  ตอนแรกหนูมั่นใจว่าตัวเองมีศักดิ์และสิทธิ์ที่จะเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรแน่นอนค่ะ  แต่ตอนนี้ไม่มั่นใจแล้ว....