ขอแลกเปลี่ยนด้วยคนคะ
- เห็นจากหัวข้อข้างต้น เมื่ออ่านแล้วก็มีแนวคิดปิ้งแว๊บมาคะ...จากคำถามที่อ. แสวง หยอดถามชาวG2K ก็มีการแลกเปลี่ยนกันพอสมควร และสำหรับจ๊ะจ๋าของมีแนวคิดอีกทางนะคะ
- กับคำถาม“แล้วเมื่อได้ปริญญาเอกแล้ว จะไปทำอะไร” ต้องถามคนที่เรียนก่อนว่า ทำไมถึงดั้นด้นที่จะเรียนปริญญาเอก ? อะไรมีแรงบันดาลใจให้ไปเรียน? เป้าหมายหลังการเรียนเอกคืออะไร? ถ้าย้อนไป 10 ปี คนเหล่านั้นจะบอกได้ว่า เรียนเพื่อไปประกอบวิชาชีพของตน และเพื่อให้รู้ลึกรู้จริงและนำไปต่อยอดได้ แต่กับสมัยนี้ไม่แน่ใจคะ...เพราะปัจจุบันมีเพื่อนกำลังเรียนเอกอยู่ 10 คน 3 คนจบแล้ว ที่เหลือกำลังขมักเขม้นเรียนอยู่ คาดว่าปี 2 ปีจะจบ...และคนที่จบส่วนใหญ่ก็มีงานรออยู่แล้ว 2ใน 3 คือ อาจารย์ในมหาลัยชื่อดังของไทย ..อีก 1 ยังไม่แน่ ..นี่ก็พอตอบคำถามได้ว่าเป้าหมายหลังการจบปริญญาเอกทำอะไร...
- แต่ถ้าถามว่าทำงานเพื่อชาติไหม...ขอตอบว่าจากที่คุ้นเคยกับคนที่จบปริญญาเอกมาไม่ต่ำกว่า 10 คน ที่ได้รับทุนจากรัฐ ..ทำงานเพื่อชาติคะ...ทุ่มสุดตัวถวายหัวจริงๆ คะ. และทำด้วยความตั้งใจและสมัครใจมากๆ ....แต่ถ้าถามต่อว่าแล้วที่จบเอกมาจากเงินทุนตัวเองจะทำงานเพื่อสังคม เพื่อชาติไหม... ขอบอกว่าทำและไม่ทำคะ..อยู่ที่มุมมองและสังคมของคนเหล่านั้น
- เรื่องใบปริญญา มีแนวความคิดว่ามันคือใบเบิกทาง (ในการทำงาน).....เท่ากับว่าเราใช้ใบเบิกทางเพื่อให้เราได้โอกาสทำงาน....... สรุปก็คือปริญญาคือเส้นทางในการสร้างโอกาสมากกว่าคะ...และอยู่ที่ว่าเราจะนำโอกาสที่ได้รับ เรียนรู้ต่อไปได้อย่างไรให้ประสบความสำเร็จ...เดินตามทางฝันที่ตนตั้งใจ ......หลายคนมักมีแนวคิดว่า การเรียนแบบท่องจำไม่เหมาะสม......แต่ถ้าเราคิดอีกแนวทางหนึ่งว่า คงต้องเรียนพื้นฐานเพื่อให้เราได้ประยุกต์ในสิ่งที่เรียนคงจะเหมาะกว่าคะ...เพราะบางสายวิชาชีพ คงต้องเรียนทฤษฏีก่อนปฏิบัติคะ...ซึ่งบางครั้งทฤษฏีก็ต้องท่องจำให้ขึ้นใจ บางครั้งการท่องจำก็มีประโยชน์นะคะ..เช่นท่องตารางธาตุเคมี...ถ้าเราไม่จำก็แย่คะ...ไม่รู้ว่าตัวไหนเป็นแบบไหน คุณสมบัติอย่างไร เหมาะสมหรือไม่ถ้าจะรวมตัวกัน..อะไรทำนองนี้...ดังนั้นการเรียนแบบท่องจำยังคงเป็นประโยชน์อยู่คะ.