สวัสดีคีคุณแจ๋วคุณครู วรางค์ภรณ์ เนื่องจากอวน
- ถ้าครูไทยคิดได้เช่นนี้ทุกคน
- ผลดีจะเกิดแก่นักเรียนและส่วนรวมมากมาย
- เพราะที่สำคัญมันยากค่ะ กลัวเสียสุขภาพ กลัวทอดทิ้งเด็กและไม่มีเวลาเหลียวและเพื่อน ๆ
- แต่บางท่าน ในความคิดของครูแจ๋ว ครูแจ๋วเห็นว่าผลตอบแทนที่ได้นั้นไม่คุ้มกับความมุ่งมั่นของท่านเลย
- แต่กับบางคน ครูแจ๋วเสียดายเงินงบประมาณที่ทางราชการทุ่มเทไป
- เพราะการทำงานกับการนำเสนอผลงานไปคนละทิศคนละทางเลย
- เคยรู้สึกเช่นเดียวกับครุแจ๋วค่ะ..และยังเป็นที่พึงของเพื่อน ๆไม่ได้ค่ะ
- แถมยังผ่านการประเมินอีก...น่าช้ำใจแทนเด็กไทยจริง ๆ
- เคยอ่านพบว่าเขาลอกงานครูคิมทั้งฉบับ
- จึงเริ่มส่งขอใหม่ กำหนดส่งผลงาน 30 กันยา นี้
- ไม่อยากขอ ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น อยากอยู่แบบสบายใจ ไม่เครียด
- แบบนี้ก็เห็นด้วยนะคะ บางคนเครียดจนซูบผอม แต่ถ้าทำไปเรื่อย ๆเป็นปัจจุบัน็ไม่เท่าไรนะคะ
- ทุกวันนี้ยังไม่กล้าไปหาหมอ กลัวเจอในสิ่งที่ไม่อยากเจอ
- ต้องไม่กลัวนะคะ ไปหาหมอเถอะค่ะ..ครูคิมชอบใหหมอบอกว่าเป็นอะไร จะได้รักษาทันค่ะ หมอและการแพทย์สมัยนี้เก่งค่ะ อย่ากลัวนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
- พิมพ์เพลินไปหน่อย ยาวเกินไปหรือเปล่าก็ไม่รู้
- ปิดเทอมนี้ ไปเที่ยวไหนคะ เก็บภาพมาฝากบ้างนะคะ
- มีความตั้งใจไปเรื่องเที่ยวด้วย เรียนรู้และได้งานด้วย แล้วจะเล่าให้ฟังนะคะ
- รักและคิดถึงเช่นกันค่ะ