คุณครูตุ๊กแก นำเรื่องราวอันคือความระลึกได้ถึงความผิดพลาดของตนเองมาเป็นบทเรียนให้ครูอื่นๆได้ย้อนนึกถึงตนเองว่าเราเป็นครูที่มีความสมบูรณ์ทางอารมณ์พอเพียงกับความเป็นครูแค่ไหนน่ายกย่องมากเพราะก็เป็นเหมือนกันจะย้อนคิดว่าเมื่อวานยังทำอะไรที่ไม่ถูกต้องอยู่เสมอหรือว่าคือผิดพลาดกับนักเรียนของตนเองอยู่ตลอดคิดว่าทำไมตัวเองไม่เคารพสิทธินักเรียนที่ไม่พร้อมจะเรียนได้สักที เพราะเราไม่รู้จักเป็นรายบุคคล ครับ ขอบคุณ