สวัสดีครับ..krutoi

ข้อดีของการเป็นคนหลายที่อย่างครูต้อยก็คือ  ได้พบพานบรรยากาศชีวิตและบริบทของ "วัฒนธรรม" ที่หลากหลายไงครับ  เว้นเสียแต่  อยู่ไม่นาน  แต่ถึงอยู่ไม่นาน ผมก็เชื่อว่า ในห้วงเวลาอันจำกัดนั้น  ก็ล้วนแล้วแต่มีคุณค่าต่อชีวิตด้วยกันทั้งนั้น...

ผมเป็นคนชนบท รักและผูกพันอยู่กับความเป็น "หมู่บ้าน"  อย่างแน่นแฟ้น  เคยเกิดทันสมัยที่ยังต้องจุดตะเกียง-เคยต้องออกทุ่งจับกบจับเขียดกับพี่เขย   เคยต้องขนน้ำเข้าวัดในเทศกาลต่างๆ เคยวิ่งเล่นตามลานวัดอย่างสนุก

สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องราวชีวิตที่มีพลังต่อการเดินทางในวันนี้ของผมมาก ..

ผมเดินทางไปหลายที่  มีความสุขกับการเดินทางเช่นนั้นเสมอ  แต่ในความสุขนั้น ก็ซ่อนนัยยะอันเหงาๆ อยู่อย่างเต็มล้น  เพราะคร่ำครวญคิดถึงแต่บ้านของตัวเองเป็นที่ตั้ง..  เสมือนยิ่งเดินทางก็เหมือนบ้านขยับตามมาทุกฝีก้าว..

การเป็นคนกรุงเทพฯ และสมุทรสาคร, ถือเป็นคนโชคดีมากทีเดียวครับ เพราะเป็นชุมชนที่มีวิถีความเป็นไทยที่น่าสนใจ  โดยเฉพาะวิถีชีวิตของคนไทยที่ผูกพันกับสายน้ำ...ล่องเรือค้าขาย, สวนผลไม้...และอื่นๆ อีกมากมาย  ผมยังรักที่จะดูภาพชาวสวน หรือคนไทยภาคกลางที่ใช้ชีวิตอยู่ติดแม่น้ำ-ลำคลอง  รวมถึงภาพเด็กที่ไว้แกละ..เปียจุก ด้วยเหมือนกัน

....

ขอบคุณครับ