ผมมองอย่างนี้ครับ...

"แล้วแต่สถานการณ์"

การนำไปใช้แล้วแต่สถานการณ์ที่เราอยู่ตรงนั้น

บางครั้งเราก็ใช้ "พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง"  และในขณะเดียวกัน ก็สำคัญมากที่เราต้อง "ชักแม่น้ำทั้งห้า" เพื่อหว่านล้อม

ภาษา เป็นศาสตร์ที่น่าสนใจดีครับ ช่วงหลังผมกลับชอบอ่านหนังสือของ เหมา เจ๋อ ตุง แม้ว่าจะเป็นคำตรงๆ ใช่เลย ยัง คงวัตถุประสงค์ครบถ้วนเวลาต้องการสื่ออะไร? ชัดเจนดี...

ขอบคุณครับ..

:::: ลูกผู้ชายต้องสู้ครับ::::