คุณบอนคะ
- ชื่อของบันทึกนี่ตั้งได้เฉียบจนคนไม่กล้าเข้ามาทักทายเลยนะคะ แต่คงจะมีท่านผู้อ่านเข้ามาอ่านเยอะเลย
- เฮ้อ! ก็มีเหตุผลต่างๆนะคะ ที่จะเขียนหรือใฝ่รู้ไปทุกเรื่อง...แบบที่คุณบอนก็รู้เรื่องครูอ้อยไปเสียทุกเรื่อง แม้กระทั่งเป็นห่วงเรื่องรักลูกไม่เท่ากัน ช่างเปรียบเทียบจริง ทั้งที่ตัวเองไม่มีประสบการณ์ อีกยังเป็นลูกโทนอีกต่างหาก รู้ดีจริง
- เรื่องมีหลายบล็อกนี่ มีคนถามมาเยอะแล้ว แต่ก็ยังคงมีอยู่นั่นหล่ะ น่ารักดี เวลาว่างมี ประจวบเหมาะเรื่องนั้นๆ ก็จะเขียนทันที แบบน้องอึ่งอ๊อบเขียนมานั้น.......ถูกต้องแล้วคร้าบบบบบบ
- มันอาจจะผิดปกติไปบ้าง...ที่มีหลายบล็อก ก็มันเป็นความคิดของแต่ละบุคคลนะ ซึ่งตั้งอยู่บนเหตุผล เราเคารพกันในเรื่องแบบนี้ ครูอ้อยเขียนได้ เท่าที่ได้ อาจจะมีน้อยหรือพร่องไป ก็เพราะเหตุมาบังคับ
- อย่างบล็อก ..ครูอ้อยกับคอมพิวเตอร์ จะเขียนทุกวันก็ย่อมได้ หากว่ามีความรู้และใฝ่รู้ให้ทันการณ์ แต่ครูอ้อยก็เรียนรู้เท่าที่ได้ ยังขาดความมั่นใจที่จะนำเสนอ ก็หยุดไว้ มั่นใจมากๆก็เขียน ก็เท่านั้นเอง ไม่ได้ยึดติดอะไร
- ส่วนบล็อกที่เกี่ยวกับชีวิตประจำวัน...ครูสิริพรกับบันทึกนี้ มันเป็นบล็อกชีวิต เรามีชีวิตอย่างไรในแต่ละวัน ก็นำมาเขียน เท่าที่จะเขียนได้ พยายามทำเป็นปัจจุบันที่สุด บางวันมี 2 - 3 บันทึกก็มี ขึ้นอยู่กับเวลา..ด้วย..มีให้หรือเปล่า
- และบล็อกเทคนิคการสอนนี่ มิตรรัก คนหนึ่ง ได้ขอไว้ ให้เขียนเป็นประจำและสม่ำเสมอ ครูอ้อยก็ปฏิบัติแล้ว ก็ที่น่าจะประหลาดคนนนะ แต่ประหลาดแบนี้ก็น่าที่จะทำตาม..เพราะครูอ้อยก็ยังทำตามความประหลาดที่คุณบอนทำมาแล้วเลย
- เอ๊ะ..คุณเป็นใคร..ทำไมสนใจเรื่องของครูอ้อยจัง และทำไมครูอ้อยก็ต้องอธิบายเสียร่ำไป
- อย่างไรก็..ขอบคุณที่ติดตาม..กระตุ้นเตือนด้วยความหมั่นไส้หรืออย่างไรก็ตาม
เพราะเราทั้งหมดเป็น บุคคลสาธารณะที่จะต้องทำความเข้าใจให้ผู้อ่านเข้าใจและรับทราบ
ขอบคุณค่ะบุคคลสาธารณะรุ่นพี่