สวัสดีครับ อ.พันคำ

ประเด็นนี้ เป็นงานพัฒนาตามแนวทางวัฒนธรรม คนทำงานแนวนี้ ต้องเข้าใจบริบทของพื้นที่ รวมไปถึงพัฒนาการของปัญหาที่ชัดเจน ละเอียดอ่อนด้วยครับ

ประเด็นที่ผมเรียบเรียงมานี้ ก็ได้จากบทสนทนา ซึ่งก็เป็นความจริงไม่น้อย ผมเองก็เคยทำงานกับลีซูมานานกว่า ๘ ปี รวมถึงทำ Thesis ที่เกี่ยวข้องกับลีซู ด้วยครับ (ป.โท) ดังนั้น ผมจึงเฝ้ามองการเปลี่ยนแปลงของลีซูอย่างน่าเป็นห่วง

โจทย์ยาก อย่างที่อาจารย์บอกครับผม...แต่จะยากยังไง เพื่อการดำรงอยู่ของความเป็นชาติพันธุ์ ประเด็นนี้นักพัฒนารวมถึงคนลีซูเองก็ต้องขบคิด หาทางเลือก ทางออก ร่วมกัน..

เยาวชน..เป็นเป้าหมายสำคัญมากครับ ในบทบาทของผู้สืบทอด ระยะหลังเราทำ การจัดการความรู้ในกลุ่มชาติพันธุ์มากขึ้น โดย องค์กรพัฒนาเอกชนที่เกี่ยวข้อง เกิดการยกระดับความรู้ก็มาก การฟื้นความรู้ก็ไม่น้อย สถานการณ์ก็ดีขึ้น แต่ก็ดูเหมือนไม่พอกับแรงของโลกาภิวัฒน์นะครับ

ก็คิดว่า ประเด็นที่ crisis กับ ความมั่นคงของการอยู่ของ กลุ่มชาติพันธุ์ น่าจะเป็นประเด็นที่ต้องคุยกันต่อเชิงลึก...

ยินดีอย่างยิ่งครับ ที่อาจารย์มาเติมข้อคิดเห็น

ขอบคุณมากครับ  :)