ขอบพระคุณมากครับ อาจารย์วสะ ที่อาจารย์ต่อยอดไว้ดีมาก ผมกำลังหาแนวร่วมที่คิดคล้ายๆกัน และแลกเปลี่ยนกันได้

การเรียนการสอนนั้นมีปัญหามาก ที่ผมจะค่อยๆปล่อยออกมาทีละประเด็น ว่าแนวไหมจะเกิดพลัง และเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนา เพราะถ้าหนักไป แนวร่วมจะน้อยและไม่มีพลัง เบาไปไร้สาระ มีคนมากก็ไม่มีประโยชน์

ผมเขียนไว้แล้วว่า เราจะต้องหาทางสร้างจินตนาการให้ได้ ไม่งั้นความรู้ก็ไม่สามารถแสดงพลังให้เกิดประโยชน์ได้ อย่างมากก็ลอกกันไปเลียนกันมา เหมือนพายเรืออยู่ในโอ่ง เพียงแต่โอ่งใหญ่โอ่งเล็ก เราไม่ได้พัฒนาต่อเชื่อมเหมือนอยู่ในลำน้ำ ที่เชื่อมโยงกันได้ทั้งหมด

ในยุคนี้ ผู้สอนต้องทันสมัยทุกอย่าง ทั้งเทคโนโลยี ความรู้ ความสามารถ ที่จะเป็นตัวอย่างให้นักเรียน ไม่ใช่ไปทำตัวแข่งกับคอมพิวเตอร์คงไม่ได้

กระแสนี้เป็นเรื่องใหญ่ที่ต้องทำกันทั้งกระบวน อบ้างน้อยก็ต้องเห็นเป็นรูปธรรมนำร่องที่ชัดเจน

ปัญหาใหญ่ที่เป็นอุปสรรคปัจจุบันคือ ระดับหัวแถวยังไม่ยอมขยับ กลางแถวก็อืด ปลายแถวก็มีปัญหาสารพัด หาจุดเริ่มยากเหลือเกิน การขายแนวคิด และหาจุดเริ่ม นำร่อง ที่ผมทำกับเครือข่ายปราชญ์อีสาน เป็นทางเดียวที่พอเห็นแสงรำไร แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า จะสะดวกง่ายดาย ปัญหาในระบบตรงนี้ก็พอสมควร จะลองขยับดู ได้ผลอย่างไรจะเอามาเล่าสู่กันฟังอีกครับ