คุณจตุพร
- ยินดีมากครับ ที่ได้พบศิษย์วัดนวลรุ่นน้อง ผมเป็นศิษย์เก่าวัดนวลนรดิศ ปี 2508-2510 (ม.ศ.1-3) ห้องเดียวกับหมออาทิตย์
- วันนี้เยาวชนในสถาบัน ระดับอุดมศึกษากลับมาหาผมกันเป็นจำนวนมาก ทั้งมหาวิทยาลัยของรัฐและเอกชน ในทุกระดับปริญญา เขามาศึกษาเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตความเป็นอยู่ของผมกับหน้าที่การงานในการแสดงเพลงพื้นบ้าน ที่ยังเป็นมหรสพที่รับใช้สังคมได้ดีมายาวนาน (ยืนพื้นมาได้โดยตลอด)
- ผมกำลังแนะนำให้คนรุ่นใหม่ฉุกคิดถึงคำว่า "พอเพียง" มากกว่าที่จะให้พวกเขาเป็นอย่างผม คงไม่มีทางที่จะให้พวกเขาหลงไหลในกลิ่นไอของรากเหง้าในอดีตได้เท่าที่เราเป็น
- เพียงแต่ผมเบื่อคำว่า "เราจงมาช่วยกันรณรงค์สืบสานศิลปะท้องถิ่นให้คงอยู่ตลอดไป" ทั้งทีมีกลุ่มคนเสียสละลงมือกระทำเต็มบ้านเต็มเมือง แต่กลับมองไมเห็น ครับ
- ขอบคุณ คุณจตุพร ที่เสนอความคิดที่ดีมาให้