คุณแตงไทยเปิดประเด็นไว้น่าสนใจมากครับที่ว่า . . . “ถ้าอย่างงั้น...พวกเรานักปฏิบัติแหวกแนวที่ค้นหาหนทางของตนเอง...ก็พวกขบถ...เช่นกันซิคะ...” ผมว่าอย่าไปติดกับคำว่า “ขบถ” เลยครับ สิ่งสำคัญอันดับแรกคือต้อง “จับหลัก” ให้ได้ หลังจากนั้น “สไตล์ใคร สไตล์มัน” ครับ

ประเด็นสำคัญที่สุดอยู่ตรงที่ว่า . . . แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าหลักที่เรานำมาใช้นั้น “ถูกต้อง” ตรงนี้ต้องระวังให้ดี ต้องใช้สิ่งที่พระพุทธเจ้าสอนไว้ใน “กาลามาสูตร” ครับ ซึ่งถ้าเป็นตามนั้น แม้แต่ในคำสอนของศาสนาก็ใช่ว่าจะต้อง “หลับหู หลับตา เชื่อเสมอไป” จะต้องไม่ไปติด "เปลือกของศาสนา" เช่นกัน ต้องศึกษาไปให้ "ถึงแก่น" จะได้รู้ว่าแท้จริงแล้วทุกศาสนามีแก่นเดียวกัน

ตามความเห็นของผมแล้ว ศาสดาของทุกศาสนานั้นเป็น “สุดยอดแห่งขบถ” ท่านกล้าที่จะ "ท้าทายและสร้างการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่" แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่เริ่มในตัวท่านก่อนเป็นอันดับแรก ท่านเหล่านั้นได้เข้าถึง “ธรรม” ได้เห็นความเป็นธรรมชาติ ความธรรมดา นั่นคือ “ศาสนา” ของท่านในตอนนั้นครับ . . . อ่านแล้วงงมากขึ้นหรือเปล่าครับ