นมัสการ

"ญาครู" ความจริงเป็นสมณศักดิ์ที่เกิดจากพิธีเถราภิเษกที่เรียกว่า "ฮดสรง" (สรงน้ำพระ) กล่าวกันว่าเมื่อพระภิกษุเจริญพรรษาถึงพร้อมด้วยปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวท ชาวบ้านจะพากันนิมนต์ให้เข้าพิธีฮดสรง เมื่อผ่านพิธีแต่ละครั้งก็จะเรียกนามต่างกัน ดังนี้

ครั้งที่

1 เรียก สำเร็จ, สมเด็จ

2 เรียก ซา

3 เรียก คู

4 เรียก ราชคู

5 เรียก คูฝ่าย

6 เรียก คูด้าน

7 เรียก คูหลักคำ

8 เรียก คูลูกแก้ว

9 เรียก คูยอดแก้ว

ตำแหน่งที่ 1-4 เป็นฝ่ายปริยัติ

ตำแหน่งที่ 5-9 เป็นตำแหน่งฝ่ายบริหาร

(แต่บางท้องที่อาจมีเพียง สำเร็จ, ซา, คู, ราชคู, คูหลักคำ, คูยอดแก้ว ตามความเชื่อของแต่ละท้องที่)

ส่วนคำว่า "ญา" มาจากคำว่า "อัญญา" ซึ่งในภาษาลีผมไม่ทราบว่าแปลว่าอะไร แต่ในภาษาอีสานหมายถึงคำนามก่อนหน้าชื่อของเชื้อพระวงศ์ฝ่ายล้านช้าง เช่น อัญญาไชยสุริยวงสา หมายถึง พระเจ้าไชสุริยวงศา เป็นต้น ชาวอีสานจึงเอาคำท้ายอัญญาว่า "ญา" มาเรียกพระสงฆ์ที่ ซึ่งจะเรียกนับตั้งแต่ "ซา" ขึ้นไปว่า ญาซา ญาคู

ญาราชคู เป็นต้น

นมัสการลาขอรับ