- ดิฉันไม่เคยลืมเลือนเลย ช่วงวันเวลาอันยาวนานทีเดียว ( 4 ปี : 44 - 47 ) ที่ดิฉันรับผิดชอบงานในตำแหน่งรองคณบดีฝ่ายวิชาการ คณะสหเวชศาสตร์
- เวลานั้น ดิฉันร่วมหัวจมท้ายในงาน ทั้งสุขและทุกข์ ใกล้ชิดสนิทสนมกันมากกับนักวิชาการศึกษา 3 ท่าน คือ คุณลดารัตน์ เดชผล (กวาง) คุณกาญดา คันศร (ดา) และคุณภาวินี บุตระ (จุ๋ม) (คุณวราภรณ์ พยัตตพงษ์ : ง้อ นักวิชาการศึกษาอีกท่าน ตอนนั้นยังไม่ได้มา)
- คุณกวาง เข้าทำงานที่คณะสหเวชฯ ก่อนดิฉัน จึงมีความรู้ ความชำนาญในงานมาก ดิฉันยังจำได้ดีว่า หลายเรื่อง ดิฉันต้องให้คุณกวางช่วยสอนให้ กว่าดิฉันจะจะจับทางได้และค่อยๆเข้าที่เข้าทางคุณกวางคงลำบากมากทีเดียว
- คุณดา เข้ามาตอนที่ดิฉันเป็นรองคณบดีฯ ได้สักพักแล้ว ยังจำได้แม่นถึงวันแรกที่คุณดามาพบใต้ตึกคณะเภสัชฯ (ตอนนั้นคณะสหเวชฯ ยังไม่มีตึก) จำได้ว่าคุณดาเล่าอะไรให้ฟังบ้าง ทั้งยังจำได้แม่นว่า คนที่เข้ามาเกริ่นให้ดิฉันได้รู้จักคุณดาก่อนที่จะพบกัน คือ คุณชรินทร์ (คุณชรินทร์ ร่วมชาติ ) นั่นเอง
- คุณจุ๋ม เข้ามาอย่างสมบุกสมบัน ไม่ทราบว่าทำไม แต่ก็อีกแหละที่ดิฉันจดจำได้แม่นยำ ถึงวันสัมภาษณ์คุณจุ๋มเข้าทำงาน คุณจุ๋มแสดงความหวั่นวิตกโดยเฉพาะในเรื่องอายุว่า คุณจุ๋มมีอายุมากกว่าใคร เกรงว่าจะเป็นข้อด้อยทำให้ไม่ได้รับการพิจารณาคัดเลือก ว่าแล้วคุณจุ๋มก็ present เป็นต่อยหอย
- เรื่องที่ดิฉันประทับใจในช่วงเวลานั้นซึ่งยังไม่ลืมเลือนมีอีกมากมายนัก แต่ที่สำคัญกว่าการจำได้ คือความรู้สึกที่ฝังแน่นในความสัมพันธ์ของเรา ความสัมพันธ์แบบกัลยาณมิตร
- ไม่ว่าตำแหน่งหน้าที่การงาน หรือวันเวลาจะเปลี่ยนไป ดิฉันมั่นใจเสมอ ว่ามิตรภาพ ความรัก และ ห่วงใย ของดิฉันที่เคยมี ยังคงอยู่เสมอ
- หากข้อความส่วนหนึ่งส่วนใดที่ดิฉันเขียน ทำให้เข้าใจว่าเป็นการกระทบความรู้สึก หรือเป็นการเปรียบเทียบ ก็ต้องขออภัยด้วย
- เจตนาที่ดิฉันอยากจะสื่อ ตามข้อคิดเห็นข้างต้นคือ การทำงานข้ามสายงาน การหมุนงานในหน่วยงาน จะช่วยให้ผู้ที่ทำงานในฝ่ายต่างๆ เข้าใจความยากลำบาก อุปสรรค หรือข้อจำกัด ของแต่ละงานได้เป็นอย่างดี ดังนั้นเมื่อต้องทำงานที่สัมพันธ์กัน จะเกิดความเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกันอย่างมีเหตุมีผล