กะแล้วเชียวว่า คุณโอ๋ ต้องบันทึกก่อน.... ไม่อยากยอมเลย  ไม่อยากยอม..

คุณโอ๋สร้างความประทับใจแก่ดิฉันมากที่สุดในวันนั้น เมื่อคุณโอ๋บอกว่า..."ขอกอดหน่อย" และขณะที่ได้โอบกอด  ความรู้สึกนั้นเกินกว่าคำพูดใดใด

โดยปกติดิฉันเป็นคนพูดน้อย  สำหรับเพื่อนที่รู้ใจ (อย่างคุณโอ๋  อ.ปารมี  อ.เสาวรัตน์ ฯลฯ) เพียงสบตา และส่งยิ้มให้กัน ก็เหมือนเข้าใจกันได้ทุกอย่าง

ขอบคุณคุณโอ๋มากนะคะ  ที่สอนคนทื่อๆ ให้รู้จักวิธีกอด....