เห็นตามคุณขจรศักดิ์ครับ

"ทุกอย่างอยู่ที่ใจ"

ผมอ่านบันทึกที่ ๔๐๐ ของอาจารย์โดยละเอียด และรับรู้ตามความรู้สึกของอาจารย์ที่ผมคิดว่าผมรู้จักกัลยาณมิตรคนนี้ดีพอครับ

ยินดีมากครับ สำหรับการผ่านเข้ามาที่บันทึก ๔๐๐

ผมคุยกับเพื่อนหลายคนว่า คนเขียนบันทึก จะมีจุดที่มีอัตราเร่งสูงสุด ระดับหนึ่งเสร็จแล้วก็จะถามตนเองว่าจะอยู่ต่อ หรือ จะไป...ส่วนหนึ่งหายไปเลย และส่วนหนึ่งเขียนต่อเนื่องไป บางส่วนก็ปรับเปลี่ยนวิธีการเขียน ก็แล้วแต่จริต - ความชอบ ของแต่ละคน

ผ่านมา ๔๐๐ บันทึก ถือว่า ยาวนาน และน่าชื่นชมครับ

จาก AAR.ของอาจารย์ ผมคิดต่อว่า อาจารย์จะเขียนเรื่องราวดีๆต่อเนื่องไป พร้อมกันนี้ผมขอให้กำลังใจด้วยคนนะครับ

:)