การที่จะพิชิตใจผู้บริหารนั้นก็ต้องรู้เขารู้เรา ผู้บริหารส่วนใหญ่ต้องการเห็นความสำเร็จของงาน ก็มีบ้างส่วนน้อยที่ไม่อยากเห็นความสำเร็จในองค์การของตนเสียเลย ตี้ต่างว่าผู้บริหารสนใจความสำเร็จของงาน ถ้าจะพิชิตด้วยงานไม่ยุ่งยากนัก มีเทคนิคการอยู่เหนือนาย คือ คิดและวางแผนล่วงหน้า  แก้ปัญหาโดยไม่ต้องรอให้นายสั่ง และมองการณ์ไกล แต่อย่างไรก็ตามต้องให้นายรับรู้ผลงานของเราด้วย จังหวะ โอกาสสำคัญมากครับ เหมือนดังนโปเลียนได้กล่าวไว้ว่า แม้มีความสามารถแต่ไร้โอกาสก็ทำอะไรไม่ได้

หากอยู่กับผู้บริหารพรรคมารเต็มตัวก็ต้องทำใจ ถ้าไม่มี ดวง ก็จะลำบาก (ดวง นั้นย่อมาจาก ด คือ เด็กของใคร ว ย่อมาจาก วิ่งอาสารับใช้เจ้านาย ง ย่อมาจาก เงินสนับสนุนเจ้านาย )  ทางที่ดีต้องรู้จักแสวงจุดร่วม สงวนจุดต่าง จึงจะอยู่ด้วยกันได้อย่างราบรื่น

สุดท้ายแล้วสิ่วที่ยั่งยืนคือศักยภาพของเราที่สร้างสมเพาะบ่มจากการทำงานก็จะเป็นที่ประจักษ์ขอให้นึกบทประพันธ์ของหลวงวิจิตรวาทการที่ว่า

       งานยิ่งมีมากจริงยิ่งเป็นสุข

       งานยิ่งชุกมันสมองยิ่งผ่องใส

        เมื่อทำงานได้เสร็จสำเร็จไป

         ก็สุขใจปลาบปลื้มลืมทุกข์ร้อน

สักวันหนึ่งผู้บริหารดีๆ คงได้มามองเห็นบ้าง เพชร ก็ยังคงเป็นเพชร เสมอครับ