สวัสดีครับ

แต่ก่อน ที่บ้านเก่า มีชิงช้า โครงเหล็ก ร้อยโซ่ มั่นคงดี แต่คนเล่น ชอบเล่นแบบหวาดเสียว ยืนบ้าง หมุนบิดไปมาบ้าง จึงมีอันล้มคว่ำคะมำหงาย หัวร้างข้างแตกบ่อยๆ ก็เลยใช้ได้ไม่นานเท่าไหร่

โตขึ้นหน่อย ทำอะไรเองได้ เอาไม้กระดานเจาะรู (เจาะเอง ใช้สว่านมือ) ร้อยเชือกห้อยใต้ต้นมะขาม นั่งแล้วไม่วาย.. หงายหลัง หัวโน (ฟาดพื้นน่ะสิ)

สนุกดีเหมือนกันครับ

ใครคิดคำ "ชิงช้าสรรค์" เก่งจัง

ทำให้นึกว่า ลูกโป่งสวรรค์..

แต่ว่า นึกถึงชิงช้าชาวเขา น่าหวาดเสียวไม่เบาเลย

อีกอันหนึ่ง ชิงช้ายักษ์ ของพราหมณ์ นั่นก็น่ากลัว

ชิงช้า... อ้าว ยาวไป แค่นี้ก่อน อิๆ