สวัสดีครับ คุณซูซาน Little Jazz :)

สิ่งที่คุณซูซานกำลังสงสัยใคร่รู้อยู่นั้น เป็นประเด็นที่ผมเองก็เฝ้ามองอยู่เช่นกันครับ นั่งมองเห็นความศรัทธาในวิชาชีพที่กำลังลดลง ทั้ง ๆ ที่บ้านเรามีครูดี ๆ อยู่ตั้งเยอะแยะ เหมือนปลาเน่าตัวเดียวตายทั้งข้อง ประมาณนั้นครับ

ผมอยู่ใกล้ชิดกับครูผลิตครูที่ปล่อยเด็กเหล่านั้นออกไปด้วยสารพัดเหตุผล ซึ่งล้วนแต่เป็นเหตุผลส่วนตัวทั้งนั้น

กลัวเด็กไม่รัก กลัวเด็กไม่ยอมรับ กลัวเด็กไม่มาเรียนเดี๋ยวไม่ได้ตังค์ค่าสอน หรือคิดว่า ปล่อย ๆ ไปเหอะ เดี๋ยวเด็กจะไม่จบ

ผลก็คือ ภาพลักษณ์อันพังพินาศของคนที่มีอาชีพครู ครับ

ผมเป็นแค่เฟืองตัวเล็ก ๆ ของคณะ และมหาวิทยาลัยเท่าไหร่ ไม่อาจไปคัดคานท่อนซุงแห่งผลประโยชน์และอำนาจ

ทุก ๆ วันนี้ ผมพยายามทำหน้าที่ของครูผลิตครูให้ดีที่สุด แล้วเมื่อพบเหตุการณ์ในบันทึกที่เล่ามา ผมก็อดจะท้อใจไม่ได้จริง ๆ ครับ

ขอบคุณมากครับ ที่ช่วยเป็นเสียงสะท้อนให้ :)