จริงๆฐานของทุกเรื่องใน Knowledge society ล้วนแล้วแต่ใช้ ความรู้ เป็นฐาน และการพัฒนาจำเป็นต้องพัฒนาทุกองคมพยพของสังคม โดยใช้ความรู้เป็นฐานเช่นกัน ดังนั้น การศึกษา สำคัญ และการพัฒนาเศรษฐกิจสำคัญเช่นกัน

วิธิคิดแบบแยกส่วน เกิดจาก การศึกษาหมาหางด้วนที่ผู้รู้หลายท่านได้กล่าวไว้.. ดังนั้นประเด็นที่เขียนบันทึก เราพอมองเห็นวิธิติดที่เป็นผลลิตของการศึกษาได้ว่า การศึกษาแบบโรงเรียน แบบตะวันตก(หรือ ฯลฯ)  ทำให้เราคิดเป็นส่วนๆ ไม่เชื่อมโยง  ทำให้มองโลกแบบแยกส่วน ลดรูป และมองทุกอย่างแบบกลไก ฐานคิดที่จำกัดและแบ่งชิ้น การมองแบบมิติเดียวเป็นเส้นตรง ขาดการเชื่อมโยงในมิติอื่นๆ ไม่สามารถบูรณาการหรือมองปัญหาในภาพรวมได้ การพัฒนาทำได้ แต่ ความยั่งยืนอาจไม่มี...

วิธีคิดแบบให้สัมภาษณ์ จึงเป็น วาทกรรมที่น่าเป็นห่วง สำหรับนักคิดระดับนักบริหาร ที่จะต้องนำพาประเทศเราสู่การพลิกฟื้น เยียวยาในขณะนี้ครับ

ผมมองต่างไปจากอาจารย์อีกว่า ในวิถีการพัฒนา บางทีเราใช้ การพัฒนาแบบ ไม่ต้องสมดุลก็ได้ เพื่อมุ่งเน้นการพัฒนาเชิงประเด็นบางอย่าง แต่ในผลรวมของการพัฒนา เราต่างมุ่งหวังความสมดุล

ไม่แน่ใจว่า งง หรือเปล่านะครับ ในนิยามใหม่ของการพัฒนาที่เรากำลังเดินทางไปถึง กระบวนการพัฒนาที่ยืดหยุ่น ปรับเปลี่ยน เหมือน การทำการตลาด รุก - รับ จะนำไปสู่ความสมดุลของผลลัพธ์

เห็นด้วยกับบทสรุปในบันทึกของอาจารย์ครับ

ประเด็นนี้ ในเนื้อหาช่วงกลางๆ(ในกระบวนการพัฒนา)ก่อนที่จะนำไปสู่ "สมดุล" เป็นประเด็นที่ต้องถกกันอีกยาว

ขอบคุณครับ ที่เปิดโอกาสให้ได้คิด...