หากพรุ่งนี้..ไม่มีเธอ

เปลวเพลิง....แผดเผา....จนเร่าร้อน
อกสะท้อน....ใจสะเทือน....เหมือนสลาย
พายุพัด.....โหมกระหน่ำ....ช้ำใจกาย
คงเดียวดาย..หากยืนต้น...จนลำพัง

ส่งการบ้านครูคะ..บทกลอนบทนี้นกพยายามแต่งขึ้นโดยอ่านคำแนะนำของครูตามไปด้วยแต่ก็ยังหนักใจเรื่องการดูและพยายามหาความหมายของภาพ...นกเองยังมีปัญหาเรื่องการหาคำที่พยายามมาเป็นสัมผัสในของบทและแค่บทเดียวก็ถือว่า"หิน"มากค่ะ..ไม่รู้ว่าจะพอได้ไหมคะ..นกจะพยายามต่อไปค่ะ