ถ้าเป็นคุณ คุณจะตอบคำถามอย่างไร?

 

                   วันนี้ผมขอนำเอาเรื่องสั้นๆ มาเล่าให้ท่านได้อ่านเพลินๆ กันอีกสักวันนะครับ  เพราะช่วงนี้กำลังตรวจข้อสอบ ออกเกรด  ค่อนข้างวุ่นวายและอ่อนเพลีย  วรรณกรรมคำถาม (ตั้งชื่อให้ดูเท่)  คือ วรรณกรรมเรื่องสั้นๆ แล้วมีคำถามตอนท้าย  คล้ายทำนอง นิทานเวตาล  ที่เจ้าตัวเวตาลเล่านิทานให้ท้าววิกรมาทิตย์ฟังขณะนำตัวมันไปให้ฤาษี ตอนจบมันก็ตั้งคำถามยั่วให้ตอบ  พอท้าววิกรมาทิตย์ตอบ มันก็มีฤทธิ์ลอยกลับไปอยู่ป่าช้าดังเดิม  

                แต่ สำหรับเรื่องสั้นๆ ของผมนั้น ท่านจะตอบหรือไม่ตอบก็เป็นสิทธิของท่าน แต่ผมคิดว่าคำถามที่ถามนั้น    น่าตอบมาก  และผมอยากอ่านคำตอบของท่าน  รับรองท่านไม่ต้องเสียเวลากลับไปเอาเจ้าตัวเวตาลที่ป่าช้าเหมือนกับท้าววิกรมาทิตย์เป็นแน่

 

1.เรื่อง  หนูอยากให้พ่อหายไป

                ชายผู้ช่างซักไซ้  พบเด็กหญิงคนหนึ่ง นั่งร้องไห้อยู่ จึงซักไซ้ขึ้นว่า

               ๐ หนูร้องไห้ทำไม  บอกลุงซิ!

               ๐ ฮือ....ฮือ....ฮือ....  หนูเกลียดคุณพ่อ ...โฮ....โฮ.... 

เด็กหญิงร้องไห้ดังมากขึ้น

              ๐ อ้าว!   ทำไมล่ะ?

              ๐ คุณพ่อตีหนูเจ็บๆ  ฮือ...ฮือ.....ฮือ.... หนูอยากให้คุณพ่อหายไปจากโลกนี้เลย  โฮ...โฮ... 

             ๐ อ้าว!  แล้วกัน   ถ้าหนูไม่มีคุณพ่อ แล้วใครจะไปส่งหนูที่โรงเรียนล่ะ?  

ชายผู้ช่างซักไซ้ให้เหตุผล

             ๐ หนูจะหาพ่อใหม่

เด็กหญิงปาดน้ำตา  พูดขึงขัง

            ๐ แล้วคุณแม่หนูจะยอมรื้อ?

ชายผู้ช่างซักไซ้ ตั้งคำถามเสียงสูง

           ๐ ยอมซีคะ!   คุณแม่ก็เกลียดคุณพ่อเหมือนกัน

           ๐ หนูรู้ได้ยังไงว่า  คุณแม่เกลียดคุณพ่อ

ชายผู้ซักไซ้ถามต่อ

          ๐ ก็....คุณพ่อเค้าตีคุณแม่นี่คะ!   คุณแม่ก็ร้องไห้เหมือนหนูด้วย

          ๐ อ้อ!  ........

ชายผู้ช่างซักไซ้ทำท่าเข้าใจ   แต่แล้ว....เด็กหญิงก็คว้าแขนชายผู้ช่างซักไซ้ เขย่า และช้อนตาถามขึ้นด้วยเสียงอ้อนวอน จริงจังว่า

         ๐ คุณลุง!   คุณลุงจะเป็นพ่อใหม่ของหนูได้มั้ยคะ?

คำถาม :  ถ้าคุณเป็นชายผู้ช่างซักไซ้    คุณจะตอบเด็กหญิงคนนี้อย่างไร จึงจะทำให้เธอเข้าใจ

 ...........................................................................................................

2. ผมไม่ชอบเป็นครู

           ๐ โตขึ้นลูกอยากเป็นอะไรครับ?

คุณพ่อผู้ใจดี ถามลูกชายในตอนเย็นวันหนึ่ง

          ๐ ไม่อยากเป็นอะไรทั้งนั้นครับ

ลูกชายตอบ  แล้วเล่นตัวการ์ตูนต่อไป

         ๐ อยากเป็นครูมั้ย?

คุณพ่อผู้ใจดี ถามต่อ

         ๐ ไม่อยากเป็นครับ

         ๐ ทำไมล่ะลูก?

คุณพ่อผู้ใจดี สงสัย

        ๐ ก็คุณครูชอบพูดเสียงดังๆ  หนวกหูจะตาย..ย..ย

ลูกชายลากเสียง

        ๐ อ้าว!....เวลาคุณครูสอนก็ต้องเสียงดังสิลูก

คุณพ่อผู้ใจดี ให้เหตุผล

       ๐ ไม่ใช่เสียงดังอย่างงั้น

เด็กชายทำเสียงสูง

       ๐ ทำเสียงดังยังไงล่ะลูก?

       ๐ ก็.....ชอบพูดดังๆ ในห้องทุกวันเลยว่า  "ทำไมพวกเธอถึงโง่นัก" อย่างเนี่ยะ

ลูกชายเลียนเสียงครู

       ๐ อ้อ!......

คุณพ่อผู้ใจดีทำท่าเข้าใจ   เด็กชายหยุดเล่นตัวการ์ตูน แล้วหันมาถามคุณพ่อผู้ใจดีอย่างขึงขังว่า

       ๐ คุณพ่อว่า  ผมเป็นคนโง่หรือเปล่าครับ?

คำถาม    ถ้าคุณเป็นคุณพ่อผู้ใจดี   คุณจะตอบลูกชายว่าอย่างไร จึงจะเป็นเหตุเป็ผลพอที่จะทำให้เด็กเข้าใจ 

............................................................................................................

 

ผมนำมาเล่า 2 เรื่อง  ก่อน  พอให้ช่วยกันคิดหาคำตอบดีๆ ให้แก่เด็กๆ เผื่อว่า ตอนนี้จะมีใครกำลังเผชิญกับคำถามอันใสบริสุทธิ์ของเด็กเหล่านี้อยู่ และกำลังจนด้วยเกล้าว่าจะตอบอย่างไร  เชิญครับ