เรื่องราวทั้งสอง ทำให้ตัวเองตะลึงอยู่สักชั่วครู่ แทบไม่เชื่อว่าอย่างนี้ก็คือเรื่องสั้น ศิษย์ขอเก็บเกี่ยวแนวทางการเขียนนี้ไปใช้ อาจารย์คงไม่กล่าวว่านะคะ

เรื่องสั้นเรื่องแรก

หากหนูเป็นชายผู้นั้นจะถามเด็กน้อยว่า หากลุงตีหนูเสมือนคุณพ่อ หนูจะรับลุงเป็นพ่อหรือไม่ หรือจะหาพ่อใหม่อีก แต่หากทุกคนตีหนูเหมือนกันเช่นพ่อหนู หนูจะยอมรับพวกเขาหรือเปล่า ดังนั้นกลับไปหาพ่อเถอะ พ่อตีเพราะรักแหละ

ส่วนเรื่องสั้นเรื่องที่สอง 

หากหนูเป็นคุณพ่อจะกล่าวแก่ลูกว่าหากลูกต้องการเขลาดังที่อาจารย์ว่าลูกจงเล่นตัวการ์ตูนนี้ต่อไป และหากลูกไม่ต้องการจะเป็นคนโง่ลูกจงหยิบหนังสือมาอ่าน คนฉลาดย่อมทำทันทีหากมีผู้รู้ชี้ทาง

หนูก็ตอบเรื่อยเปื่อยคะ ความเขลาของหนูคงไขคำถามอย่างนี้ยากแล

"แต่.หนูจะพยายามฝึกตัวเองให้หยุดเคี้ยวเอื้องให้ได้ค่ะ ต้องมีสักวันหญ้าต้องไม่ใช่อาหารหลักของหนู"