คืนนี้ พวกเรา 6 คน คงนอนหลับฝันดี ตลอดการเดินทาง เพราะเรารู้ว่า ตื่นขึ้นมา พวกเราจะไปเจอสิ่งที่มีค่า ซึ่งประมาณค่าไม่ได้ นั่นคือ ความรัก ความอบอุ่น ซึ่งพวกเราจะมีให้ต่อกันค่ะ

  เป็นความรู้สึกอย่างประหลาด  ยิ่งใกล้วันที่จะเดินทางไปบ้านพ่อครูบาฯ  ไม่รู้อะไรต่อมิอะไร มันปะดังประเดเข้ามา  ไหนจะงานประชุม  ไหนจะงานด่วน ไหนจะต้องเตรียมข้อมูลการจัดฝึกอบรมฯ
แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี  เพียงเพราะเราทำงานอย่างมีสติ  และจัดลำดับความสำคัญของงานก่อน-หลัง  ทำให้การเดินทางไปเที่ยวบ้านพ่อครูบาฯ ในคราวนี้ จึงไปแบบสบาย ๆ พกเพียงพาหัวใจที่ว่างเปล่าปลอดจากภาระงานอันหนักอึ้ง เพื่อไปเติมเต็ม เก็บเกี่ยว สิ่งดี ๆ พลังชีวิตดี ๆ เพื่อจะมาต่อเติม หล่อเลี้ยง หัวใจให้ชุ่มชื่น

  การเดินทางคราวนี้ ถึงแม้จะวางแผนการเดินทางไว้ล่วงหน้าเป็นเดือน ๆ แต่ยิ่งใกล้วันเดินทาง ยิ่งตื่นเต้น ตื่นเต้น อย่างบอกไม่ถูก  โดยเฉพาะลูก ๆ มักจะมีคำถามเพื่อให้คุณแม่ตอบอยู่เสมอ เช่น

"ครูบาฯ  คือใครคะ"
 "ทำไมเราต้องไปบ้านครูบาฯ ด้วย"
  "ครูบาฯ อยู่กับใครคะ"
   "ครูบาฯ ใจดีไหมค่ะ"

  คำตอบส่วนใหญ่ไม่ได้ออกจากการบอกเล่าของคุณแม่  คุณแม่เพียงเปิดบันทึกของพ่อครูบาฯ  ให้ลูก ๆ ดู

 คนโต น้องฟาง อ่านหนังสือออก  เขาก็จะอ่านบันทึกของพ่อครูฯ ไปพร้อม ๆ กับคุณแม่  โดยเฉพาะในบางช่วงที่พ่อครูฯ กล่าวถึงพวกเรา  น้องฟางดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ

 คนเล็ก น้องฟ้า  ถึงแม้เธอจะยังอ่านหนังสือไม่ออก  แต่เธอก็ได้เห็นภาพบรรยากาศ  ภาพเพื่อน ๆ สัตว์เลี้ยงของเธอ  ภาพผลหมาก รากไม้  ที่พ่อครูฯ ได้นำถ่ายทอดผ่านทางบันทึก

 ที่แน่ ๆ เวลาเปิดบันทึกของพ่อครูฯ  เด็ก ๆ ก็จะซึมซับบทเพลง "ดีใจที่มีวันนี้"  จนถึงตอนนี้  ฮัมกันเกือบจบเพลงได้แล้ว

  ณ ตอนนี้  เวลานี้  เหลือเวลาอีกเพียง 1 ชั่วโมง  พวกเรา  6  ชีวิต  คุณรัตติยา  คุณเมตตา  น้องฟาง  น้องฟ้า  น้องปลา  น้องแปม  ก็จะซุกกายอุ่น ๆ อาศัยนอนบนเบาะโบกี้รถไฟ  ท่ามกลางแสงจันทร์ที่สาดส่องผ่านทางหน้าต่าง

 คืนนี้  พวกเรา 6 คน  คงนอนหลับฝันดี ตลอดการเดินทาง  เพราะเรารู้ว่า ตื่นขึ้นมา  พวกเราจะไปเจอสิ่งที่มีค่า ซึ่งประมาณค่าไม่ได้  นั่นคือ  ความรัก ความอบอุ่น  ซึ่งพวกเราจะมีให้ต่อกันค่ะ

  เจอกันพรุ่งนี้นะคะ