ขอบคุณในน้ำใจที่งดงามค่ะคุณหมอ

เมื่อวานนี้ (13 ส.ค.) หลังจากที่เลิกจากการสัมมนา พวกเรา 4 คน หลบไปเที่ยวเล่นรอบๆ โรงแรมด้วยจักรยานคนละคัน..

ควบจักรยาน(ของโรงแรม)กันไปเรื่อยๆ เห็นที่ไหนวิวสวยก็หยุดถ่ายรูป ผลัดกันถ่ายบ้าง ถ้าอยากถ่ายครบ 4 คน แต่ไม่ได้เอาขาตั้งกล้องมา ก็ใช้เสาปูน หรือไม่ก็ต้นไม้ ทำหน้าที่เป็นขาตั้งกล้องชั่วคราวไปก่อน

ระหว่างที่พวกเรากำลังวุ่นวายตั้งท่าถ่ายรูปกับบ้านไม้ชั้นเดียวหลังงาม ก็มีผู้ชายใจดีท่านหนึ่ง เดินออกกำลังกายผ่านมา และก็ไม่ได้ผ่านเลยไปอย่างไร้น้ำใจ ด้วยการเอื้อเฟื้อและถามไถ่ว่า

"ผมช่วยถ่ายให้มั้ยครับ?"

แน่นอนสิคะ..พวกเรายินดีมากๆ เลยค่ะ (แบบว่าวิญญาณนางแบบเก่าเข้าสิงน่ะค่ะ)

เมื่อถ่ายเสร็จ ผู้ชายใจดีคืนกล้องให้แล้วบอกว่า"ถ้าอยากถ่ายภาพคนกระโดดให้สวย คนถ่ายต้องนั่งถ่ายแล้วยกกล้องขึ้นสูงๆ นะครับ"

แฮ่ๆ...แสดงว่าแอบเห็นพวกเราพยายามถ่ายรูปกระโดดกลางถนนกันอยู่แน่ๆ สงสัยเห็นแล้วท่าทางจะไม่ไหวเอาซะเลยใช่มั้ยเอ่ย? (^,^)

“ลองถ่ายดูมั้ยครับ?”   

ก็.....ยินดีอีกแล้วค่ะ ตั้งท่ากันใหญ่ แล้วภาพที่ออกมาสวยมากๆ เสียด้วยค่ะ รับรองได้เลยว่าเป็นเพราะช่างภาพแน่นอน ไม่ใช่เป็นเพราะนางแบบค่ะ 

ใช่แล้วค่ะ ผู้ชายใจดีท่านนั้น คือ คุณหมอวัลลภ พรเรืองวงศ์ หนึ่งในวิทยากรในงานสัมมนา KM ของเรานี่เองค่ะ  

คุณหมอคะ พวกเราขอขอบคุณในน้ำใจและเทคนิคถ่ายภาพของคุณหมอมากๆ นะคะ ปลาบปลื้ม...ปลาบปลื้มมากๆ ค่ะ  

มาร่วมสัมมนาคราวนี้ มีแต่ได้กับได้.. ได้ทั้งความรู้ ได้เพื่อน และได้รู้จักคนใจดี ..

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">สิ่งดีๆ ทำให้โลกนี้สวยงาม (^,^)</p>