รู้ธรรมเพื่อรู้ทาง ตอนที่ ๓ ปลายทางของความมั่งคั่ง

งานเรียบเรียงชุดนี้นะครับ ผมได้ศึกษามาจากพระไตรปิฎกที่ผมพอหามาศึกษาได้ ประกอบกับ
หนังสือเชิงธรรมมะของท่าน ว.วชิรเมธี
ที่มีจำหน่ายอยู่ตามแผงทั่วไป เรียนเชิญทุกท่านศึกษาเพื่อความปกติสุขของตัวท่านเอง

          ผมเชื่อว่าท่านผู้อ่านหลายท่านคงจะรู้จักคำว่า ทุนนิยม บริโภคนิยม วัตถุนิยม หลายคนในโลกใบนี้กำลังบ้าคลั่งกับการแสวงหาทรัพย์สมบัติ จนกลายสภาพจาก “มนุษย์ผู้เป็นสัตว์ประเสริฐ” ไปเป็น “มนุษย์ผู้เป็นสัตว์เศรษฐกิจ” คนบางคนใช้ชีวิตในแต่ละวันให้หมดไปกับการมุ่งแสวงหาความร่ำรวย มีความอยากมีอยากได้ ไม่รู้จักอิ่มจักพอ เห็นแก่ตัว ไม่มองคนรอบข้าง    ขาดการให้ทาน ขาดการอุ้มชูช่วยเหลือสังคมแลเพื่อนมนุษย์ ลืมกระทั่งคำว่าจริยธรรม

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">         ซึ่งเหตุเหล่านี้นะครับ ก็เป็นเหตุแห่งการทุจริตประพฤติมิชอบ การพนัน ความอิจฉา การเอารัดเอาเปรียบต่างๆ เพื่อนำทรัพย์ที่ได้ไปสนองกิเลสของตน ถามว่าคนจำพวกนี้มีมากน้อยแค่ไหน ผมเรียนเชิญท่านผู้อ่านพิจารณาเอาจากคนรอบข้างก็ดี สื่อต่างๆที่รายงานมาก็ดี หรือพิจารณาตนเองก็ดี พิจารณาแล้วก็สมควรพิจารณาคำสอนของพระพุทธองค์ประกอบ ทั้งนี้เพื่อรักษาความดี แลให้ความดีของท่านรักษาตัวของท่านเอง</p>

<p style="text-align: center"></p>

</span><p>กาลหนึ่งพระพุทธองค์ได้เทศนาไว้ ...  </p></span><p align="center">อาตมาเห็นผู้คนที่มีทรัพย์ในโลก                      ได้ทรัพย์เครื่องปลื้มใจแล้ว
ไม่ยอมให้(ใคร)เพราะความหวง                        ได้ทรัพย์แล้วเก็บสะสมไว้
และปรารถนากามคุณ (รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส)ยิ่งๆขึ้นไป</p> <p align="center"> พระราชาทรงกดขี่แย่งชิงเอาแผ่นดิน
ทรงครอบครองแผ่นดินซึ่งมีสมุทรสาครรอบล้อม
ตลอดสมุทรสาครฝั่งนี้ ยังไม่ทรงพอ
ยังปรารถนาจะครอบครองสมุทรสาครฝั่งโน้นอีก ...</p>

ทั้งพระราชาและคนอื่นเป็นจำนวนมากยังไม่ปราศจากตัณหา
ก็เข้าถึงที่ตายยังไม่เต็มตามที่ต้องการเลย ก็ละทิ้งร่างกายไป

เพราะความอิ่มด้วยกาม (สิ่งอันพึงปรารถนา) ไม่มีในโลก...

หมู่ญาติพากันสยายผมคร่ำครวญถึงคนที่ตายนั้น
และพูดว่า“ทำอย่างไรหนอ พวกญาติของเราทั้งหลายจึงจะไม่ตาย”
แต่ก็นำศพนั้นซึ่งห่อไว้แล้วช่วยกันยกสู่เชิงตะกอน
แลช่วยกันเผา ละโภคทรัพย์มีแต่ผ้าผืนเดียว 
เมื่อคนจะตาย ญาติ มิตร หรือ สหาย ก็ช่วยไม่ได้
ทายาททั้งหลายก็ขนทรัพย์สมบัติของเขาไป

<p>
                                                                  ส่วนสัตว์ที่ตายไปก็ย่อมไปตามกรรม 
                                                    บุตร ภรรยา ทรัพย์ ข้าวของเงินทอง ก็ติดตามไปไม่ได้  
                                       ทรัพย์ช่วยคนให้มีอายุยืนไม่ได้ ทั้งช่วยให้คนละความแก่ก็ไม่ได้
                                                       นักปราชญ์ทั้งหลายกล่าวชีวิตนั้นว่าน้อยนักไม่ยั่งยืน 
                        มีความแปรเปลี่ยนไปเป็นธรรมดาทั้งคนมั่งมีและคนยากจนก็ย่อมประสบเช่นนั้น
                                                            ทั้งพาลและบัณฑิตก็ประสบเหมือนกันทั้งนั้น </p></span></span><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">คนพาลนั่นแหละถูกเหตุแห่งทุกข์กระทบเข้า
ย่อมหวั่นไหวเพราะความเป็นคนโง่
ส่วนบัณฑิตถูกกระทบเข้าก็ไม่หวั่นไหว
เพราะเหตุนั้นแล...</p>

ปัญญาเท่านั้นเป็นเหตุบรรลุนิพพาน ซึ่งเป็นที่สุดแห่งภพในโลกนี้
ปัญญาจึงประเสริฐกว่าทรัพย์ ...  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">……………………………..</p>

<div style="text-align: center"></div>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"> </p>           การทำงานทำการมุ่งหน้าทำมาหากินนั้นก็ดี จะขึ้นสูงจะลงต่ำนั้นก็ดี เป็นการมุ่งไปในทางข้างหน้า แต่สุดท้ายแล้วถนนของแต่ละท่านย่อมมีวันสิ้นสุด ผมจึงอยากจะเตือนว่าระหว่างการเดินทางของชีวิตนั้น อย่าลืมสร้างบุญสร้างกุศล จะถือศีลก็ดี ทำทานก็ดี ตามโอกาสตามสมควร ทางที่ดีก็คือการทำงานนั้น ควรทำอย่างสุจริตเต็มความสามารถ เพื่อวันใดที่เราสิ้นลม กรรมดีที่เราสร้างมาจักเป็นทุนในการเดินทางไปยังที่ดีที่สูง   
ผมจึงเรียนขอให้ท่านผู้อ่านทุกท่าน รักษาความดีของตนเองไว้ . . . จนวินาทีสุดท้าย <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="left"> </p>

................................... 

สุดท้ายเรียนเชิญท่านผู้อ่านแสดงความคิดเห็น หรือขยายความในส่วนของบทความที่ยังบกพร่อง
ทั้งนี้เพื่อเป็นทานแก่ผู้ที่มาอ่านเอาความรู้ต่อไป 

................................... 

บทความที่เกี่ยวข้อง   -  รู้ทางเพื่อรู้ธรรมตอนที่ ๑      การล้างบาปด้วยน้ำมนต์                    
                                      -  รู้ธรรมเพื่อรู้ทาง ตอนที่ ๒    คนโกรธที่ปรากฏอยู่ในโลก 

.................................

</span></span><p> </p>